Ritorika
Риторика (юнонча: рҳеторике — нотиқлик) — нотиқлик санъати; кенг маънода умуман бадиий наср ҳақидаги фан. Мил. ав. В—ИВ асрларда Юнонистонда юзага келиб, мил. ав. ИИИ—ИИ асрларда тизимли фан шаклини олган. Мил. ав. И асрда Римда тарқалган. 5 қисмдан иборат бўлган: материални топиш, жойлаштириш, сўз билан ифодалаш (3 услуб: юқори, ўрта, пастки ҳамда услуб кўтаринкилигининг 3 воситаси: сўз танлаш, сўзларни бириктириш ва услубий фигуралар хақидаги таълимот), ёдлаш, талаффуз. Қадимги даврда Аристотел (Сицерон, Квинтилиан ижодида) ишлаб чиқилган, ўрта асрларда ва янги даврда (Россияда Ломоносов ижодида) ривожлантирилиб, ХИХ асрда адабиёт назариясига қўшилиб кетган. Кейинчалик "Риторика" термини дабдабали, қуруқ сафсатани англатган (қаранг Воизлик санъати)[1].
Манбалар
 | Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
 | Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |