Sabr
Бу мақолада ички ҳаволалар жуда кам. |
Сабр — г'ам-кулфат, азоб-мусибатларга чидаш, тоқат қилиш; о'з ихтиёри билан нафсни тийиш; қаноатли бо'лиш. Исломда то'г'ри ё'лдан адашмасдан бориш учун киши о'з майлларини со'ндириши лозимлиги та'кидланади. Сабрли бо'лиш мусулмонларнинг асосий фазилатларидан бири ҳисобланади. Қур'оннинг бир неча оятларида мусулмонларнинг сабрли бо'лишига да'ват бор. Ҳадисларда инсон учун сабрдан яхшироқ ва улуг'роқ не'мат ато этилмагани баён қилинган. Киши ог'ир пайтда бардош билан, не'мат етганида шукр ва яхшилик билан сабр қилиши керак. Тасаввуфда сабр турлича талқин этилади[1].
Манбалар
| Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
| Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |