Safar Barnoyev

Сафар Барноев — (1938-2001) ўзбек болалар шоири ва ёзувчиси.

Ҳаёти

Шоир 1938-йил Бухоро шаҳрининг Дилкушо маҳалласида туғилган. 1949—1959-йилларда ўрта мактабни тугатгач, ҳарбий хизматга кетади. 1960—1961-йилларда Бухоро вилоятининг Ромитан туманидаги шўро хўжалигида ҳисобчи вазифасида ишлайди. 1961-1966-йилларда ТошДУнинг (ҳозирги ЎзМУ) журналистика бўлимида таҳсил олади.

Ижоди

1959-йили унинг биринчи шеъри ҳозирги Тонг юлдузи газетасида э‘лон қилинган. 1966-йилнинг март ойида Тонг юлдузи газетаси таҳририятига ишга таклиф қилинган.

Асарлари

''Тог'лардаман'' биринчи ше‘рий тўплами

''Биринчи табассум'' қисса

''Нур ёғилган кун'' қисса

''Дадамнинг қўллари''

''Соғинч''

''Юлдузхон ва Баҳоржон''

''Аскар қайтган кун''

''Оқ лайлаклар''

''Чеҳралар''

''Эгизаклар''

''Мукофот''

''Тинчликни улуғлаймиз''

''Каримжон-карлсон''

''Дадам ҳақида қўшиқ''

''Янги кунлар''

''Нилуфарнинг олмалари''

''Кичкина Хўжа Насриддин''

Унинг ''47-йил ҳикоялари'', ''Афғон болалари'' ҳикоялар туркуми адабий жамоатчилик томонидан юқори баҳоланган.