Саҳнун ибн Саид ибн Ҳабиб ат-Танухий (арабча: سحنون بن سعيد بن حبيب التنوخي‎‎) (тахминан 776/77 – 854/55) (ҳижрий 160 – 240) – моликий мазҳабининг фақиҳи. Ҳозирги Тунисдаги Қайравон шаҳридан.

Биографияси

Асл исми Абдусалом ибн Саид ибн Ҳабиб (عبد السلام بن سعيد بن حبيب) бўлган. „Саҳнун“ (қушларнинг бир тури) лақабини зеҳни ўткирлиги учун олган[1]. У араб оилада туғилган. Отаси ҳозирги Суриянинг ҳимслик аскар бўлган[1][2]. Саҳнун Танух қабиласидан[3]. Саҳнун ёшлигида Қайравон ва Тунис олимларидан таҳсил олган. Хусусан, Триполитанлик олим Али ибн Зиёддан, Имом Моликдан[4]. Ҳижрий 178-йилда Моликнинг бошқа шогирдларидан таълим олиш учун Мисрга сафар қилган, бироқ Саҳнун уларга етиб бориш учун молиявий имкониятга эга бўлмасидан олдин улар вафот этган. Кейинчалик Мадинага бориб, бошқа машҳур олимлардан таълим олган ва ҳижрий 191-йилда Шимолий Африкага қайтиб келган[4]. Қозилик лавозимини қабул қилгач, қизи Хадичага: „Бугун отанг пичоқсиз ўлдирилди“ дегани айтилади[5]. У ўз ҳукмларида синчков, даъвогарлар ва гувоҳларга нисбатан хушмуомала, аммо амирнинг атрофидагиларга нисбатан қаттиққўл бўлган; у судда уларнинг номидан вакиллар юборишга рухсат бермаган ва амирнинг ноқонуний ишларга аралашмаслик ҳақидаги илтимосини рад этган[5]. Саҳнуннинг ўғли Муҳаммад ибн Саҳнун ҳам таниқли фақиҳ бўлиб, у „Навозил ас-салот мин девон Муҳаммад ибн Саҳнун“ номли навозиллар тўпламини тузган[6]

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 В. Минорскй, Фирст Энcйcлопаэдиа оф Ислам: 1913-1936, пп 64–65.
  2. ↑ ҳоплей, русселл (2011-01-01), Акеампонг, Эммануэл К.; Гатес (муҳ.), „Саҳнун, Абу Саид ал-Танукҳи“, Диcтионарй оф Африcан Биограпҳй (инглизча), Охфорд Университй Пресс, дои:10.1093/аcреф/9780195382075.001.0001, ИСБН 978-0-19-538207-5, қаралди: 2024-03-08
  3. ↑ Поwерс, Давид. Исламиc Легал Тҳоугҳт: А Cомпендиум оф Муслим Журисц (эн). БРИЛЛ, 2013-09-25. ИСБН 978-90-04-25588-3. 
  4. ↑ 4,0 4,1 В. Минорскй, Фирст Энcйcлопаэдиа оф Ислам: 1913-1936, пп 64–65.
  5. ↑ 5,0 5,1 В. Минорскй, Фирст Энcйcлопаэдиа оф Ислам: 1913-1936, пп 64–65.
  6. ↑ Эд., 'Нāзила', ин П. Беарман (эд.), Энcйcлопаэдиа оф Ислам Неw Эдитион Онлине (ЭИ-2 Энглиш). Брилл . (2012). ҳттпс://дои.орг/10.1163/1573-3912_ислам_СИМ_5873.