Самарқанд Сулчи — Сатурннинг Энcеладус ё'лдоши юзасида жойлашган йивли релеф ҳудуди. Ушбу ҳудуд 30,5° шимолий кенгликда, 326,8° г'арбий узунликда жойлашган бо'либ, узунлиги тахминан 383 километрни ташкил қилади. Самарқанд сулcи уч қисмдан иборат. Жанубий ва шарқий кенгайтмалар мос равишда г'арбий ва шимолий томондан Сарандиб Планитиа билан бог'ланган. Шимолий қисмлари кратерли ерлар ҳудудигача чо'зилган.

Воягер ИИ тасвирларидан фойдаланган ҳолда , Каргел ва Позио (1996) ушбу хусусиятнинг шимолий ва жанубий/шарқий кенгайтмалари турли хил келиб чиқиши ва ёши билан ажралиб турадиган хусусиятлар эканлигини аниқладилар. Сарандиб Планитиа атрофидаги қисмлар баландлиги 1-1,5 км бўлган ва нисбий топографик пастликлар ичида жойлашган "тог' тизмалари" сифатида тавсифланган. Каргел ва Позио (1996) улар Шимолий Америкадаги Аппалачи тог'ларига о'хшаш қатлама камар бо'лиши мумкинлигини тахмин қилишди. Самарқанд Сулчининг шимолий қисми чизиқли ёриқлардан иборат эканлиги аниқланди, бу эса сиқилиш бурмаси камаридан ко'ра, Самарқанд Сулчининг шимолий қисми аслида кенгайтма бо'лиши мумкинлигини ко'рсатади. Каргел ва Позио (1996) Самарқанд Сулчининг иккала ҳудудидаги кратерлар сони таҳлилига асосланиб, ёрилиш тизмалардан олдин ҳосил бўлган, деган фикрни билдиришди.