Сарандоз, тўр—тўй ёпинчиғи; тўйда, саломда келиннинг бошига ёпиладиган тўр; нафис оқ матодан тикилади. Зарафшон водийсидаги шаҳар ва қишлоқларда кенг тарқалган. Дастлаб безаксиз бўлган, кейинчалик С. атрофи гир айлантириб ҳошия нақшли кашталар тикиб, четига уқалар тутиб безатила бошлаган: нақш мужассамоти ёрқин рангли гуллар уйғунлашган сершох новдалардан иборат; гулларида каштадўзликдаги анъанавий (чойшаб, сўзана) буюмлар безагининг таъсири сезилади. ХХ аср ўрталаридан Самарқанд—Бухоро ва бошқа минтақаларда атрофига пишиқ матодан тикиб каштаси қўлда ҳамда машинада тикиб ингичка ва кенг жияклар билан безатилган С. кенг тарқалган.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил