Сергей Хе, шунингдек, Сергей Хегай, Семён Хегай (1918-йил 15-январ, Приморск вилояти, Олгинский тумани, Сучан – 1994-йил 5-апрел[1]) – Ўзбекистон ССР, Тошкент вилояти, Ўрта Чирчиқ туманидаги „Полярная звезда“ колхозининг раҳбари. Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1949)[2][3].

Сергей Хе
Таваллуди 15-январ 1918-йил
Приморск вилояти, Олгинский тумани, Сучан
Вафоти 5-апрел 1994-йил(1994-04-05)
(76 ёшда)
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Мукофотлари

Ҳаёти

Сергей Хе 1918-йилда (бошқа маълумотларга кўра 1919-йилда) Сучан шаҳрида (ҳозирги Партизанск) туғилган. У тўлиқ бўлмаган ўрта маълумот олди, 1935-йилда ўрта мактабнинг бешинчи синфини тамомлади. 1936-йилдан Сучанский оҳак заводида ишлаган. 1937-йилда Қозоғистон ССРнинг Жанубий Қозоғистон вилоятидаги махсус аҳоли пунктига сургун қилинган.

Сергей Хе 1937-йилдан Қизил-Ўрда вилояти, Жалагаш тумани, Калинин номидаги колхозда оддий колхозчи бўлиб ишлаган. Улуғ Ватан уруши йилларида у меҳнат фронтига чақирилган ва Москва вилояти кўмир ҳавзаси конларида ишлаган. 1944-йилда Ўрта Осиёга қайтиб келди. 1944-йилдан оддий колхозчи, Тошкент вилояти Ўрта Чирчиқ туманидаги „Полярная звезда“ колхозида (1974-йилдан – Ким Пен Хва номидаги колхоз) шоличилик бўлинмаси бошлиғи бўлган.

1948-йилда Сергей Хе бўлинмаси 5 гектар майдоннинг ҳар гектаридан ўртача 81,3 сентнер шоли олди. СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1949-йил 18-майдаги фармони билан у Ленин ордени ва "Ўроқ ва Болға" олтин медали ҳамда Социалистик Меҳнат Қаҳрамони унвони билан тақдирланган.

1949-йилда эришган меҳнат ютуқлари учун у 1950-йилда иккинчи бор Ленин орденига лойиқ кўрилади.

Халқ хўжалиги ютуқлари Бутуниттифоқ кўргазмасида бир неча бор қатнашган.

1974-йилда нафақага чиққунга қадар „Полярная звезда“ колхозида ишлади. Касаба уюшма аҳамиятига эга нафақахўр бўлган. Сергей Хе 1994-йил апрел ойида вафот этди. У собиқ Ким Пен Хва номидаги колхоз қабристонига дафн этилган.

Мукофотлари

Адабиётлар

  • Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Сервиcе Пресс, 2019
  • З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
  • Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
  • Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
  • Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
  • Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
  • Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Манбалар