Севилла фатҳи – Мусо ибн Нусайр бошчилигидаги Умавийлар қўшинлари томонидан шаҳарнинг муваффақиятли босиб олиниши.

Севилла фатҳи
Саналар 712-йил август–сентябр/октябр
Уруш ери Севилла, Испания
Натижа Умавийлар ғалаба қозонган
Қўмондонлар
Вестготлар қироллиги Умавийлар халифалиги

Тарихи

В аср бошларида герман қабилалари Испанияга кириб келганидан сўнг, мамлакат вандаллар томонидан эгаллаб олинган ва улар Севиллани ўз пойтахт шаҳрига айлантирган. Аммо вандаллар Шимолий Африкага кўчиб ўтганидан кейин ҳокимият Вестготлар қўлга ўтди ва улар пойтахтни Толедога кўчирди. Шундан сўнг Севилла ўзининг сиёсий ва ҳарбий аҳамиятини йўқотди, бироқ йирик ва бой шаҳар сифатида ўз мавқеини сақлаб қолди, чунки ҳудудда муҳташам ёдгорликлар ва бинолар мавжуд эди. Шунингдек, шаҳар Испаниянинг диний марказларидан бири бўлиб қолган. Севилла Гвадалкивир дарёсининг чап соҳилида жойлашган бўлиб, мустаҳкам ҳудуд эди. Шаҳар фақат шарқий томондан ҳужумга учраши мумкин бўлиб, ғарбий томонида дарё жойлашган ва шу орқали ҳимояланган эди[1][2].

Фатҳ

Cармона забт этилгандан сўнг, Мусо ибн Нусайр ўз қўшини билан Севиллага йўл олди ва 712-йилнинг август ойида шаҳарга етиб келиб, уни қамал қилди. Қамалнинг қанча давом этгани аниқ эмас, айрим тарихчилар унинг бир неча ой давом этганини таъкидлайди, бироқ воқеалар кетма-кетлигидан келиб чиқиб, қамал бир ёки икки ой давом этган бўлиши эҳтимолга яқин. Бизгача етиб келган қамал тафсилотлари тўлиқ эмас, бироқ Мусо шаҳарни куч билан эгаллашга муваффақ бўлган ва натижада вестготлар гарнизони Бежага қочиб кетган. Шаҳар аҳолисининг қолган қисми мусулмонлар ҳокимиятини тан олган. Шаҳар забт этилганидан сўнг Мусо ибн Нусайр тезда шаҳар устидан ўз назоратини ўрнатишга киришган, шаҳар бошқарувига яҳудийларни тайинлаган ва ҳудудда тартибни сақлаш учун 100 кишилик қўшин қолдирган[3][4][5].

Мусо ибн Нусайр ушбу ғалабасидан кейин Мерида шаҳрини қўлга олиш учун юриш қилган[6][7][8].

Манбалар

  1. ↑ Агҳа Ибраҳим Акрам, п. 122
  2. ↑ Давид Жамес, п. 54
  3. ↑ Агҳа Ибраҳим Акрам, п. 122
  4. ↑ Давид Жамес, п. 55
  5. ↑ Абдулwаҳид Дҳанун Таҳа
  6. ↑ Агҳа Ибраҳим Акрам, п. 122
  7. ↑ Давид Жамес, п. 55
  8. ↑ Абдулwаҳид Дҳанун Таҳа

Адабиётлар

  • Агҳа Ибраҳим Акрам (2004), Тҳе Муслим Cонқуэст оф Спаин.[1]
  • Давид Жамес (2012), А Ҳисторй оф Эарлй Ал-Андалус, Тҳе Акҳбар Мажму’а.[2]
  • Абдулwаҳид Дҳанун Таҳа (2016), Роутледге Либрарй Эдитионс: Муслим Спаин.[3]