Shai
Шаи (миср. Š3ж) — Миср мифологиясида узум, узум ҳосили худоси. Тақдир ҳамда инсоннинг ҳомийси худоси. Шаи нафақат Худонинг исми, балки тақдир ва қисматни ҳам англатарди. Юнон моира ёки Рим паркларидан фарқли ўлароқ, у фақат буюк худоларнинг, хусусан, Тот худосининг воситачиси эди.
| Мифология | қадимги миср |
|---|---|
| Юнонча ёзилиши | Псаис |
| Лотинча ёзилиши | Счаи, Счаж, Счай, Шаи |
| Машғулот | инсон умрининг давомийлигини белгилаган |
| Турмуш ўртоғи | Масхенет |
| Боғлиқ персонажлар | Тот |
| Диний маркази | Шасхотеп |
| Боғлиқ тушунчалар | Иалу даласи |
Шаи инсон умрининг давомийлигини белгилаб берди. У Месхенет билан биргаликда инсоннинг хатти-ҳаракатларини кузатди ва кейинги ҳаётидаги судда Буюк Эннеада худоларига барча ишларини айтиб берди.
Агар кейинги ҳаёт суди марҳумни гуноҳсиз деб тан олса, Шаи унинг руҳини Иалу далаларига кузатиб қўярди[1].
Шаи антропоморфик кўринишга эга эди. У айниқса, Ассиутдан 5,5 км жанубда, Нилнинг г'арбий қирғоғида жойлашган Шасхотепеда (юнонча Ипсел, арабча Шутб) ҳурматга сазовор бўлган.
Манбалар
- ↑ Рак И. В.. Египетская мифология. М.: Терра, 2004 — 18, 208, 280-бет. ИСБН 5-275-00997-6.
Адабиётлар
Коростовцев М. А. Религия Древнего Египта. — М.: Летний сад, 2000.