Shamsi Faxriy
Шамси Фахрий (фл. 14-асрнинг биринчи ярми) — эронлик луғацҳунос ва филолог. Миъяр-и Жамолий ва-мифтаҳ-и Бу Ишоқий (“Жамалга тортиқ этилган қуш қопқони ва Абу Ис'ҳоққа ишониб топширилган калит”) асарининг муаллифи сифатида танилган. Ушбу асар 1344-йилда Форснинг сўнгги Инжуийлар ҳукмдори Абу Ишоқ Инжуга (ҳ. 1343–1357) бағишланган[1].
Ёшлик чоғида Шамси Фахрий Луристондаги Ҳазараспийлар саройида хизмат қилган, у ерда 1313-йилда Миъяр-и нусратī достонини унинг ҳукмдори Нусрат ад-Дин Аҳмадга (ҳ. 1296–1330) бағишлаган. Кейинчалик у мўғул Ҳулокуийлар давлатининг форс вазири Ғиёсиддин Муҳаммад саройига қўшилди. Сўнгра Инжуийлар саройига ҳам кирган[2].
Манбалар
- ↑ Массé 1965, с. 755.
- ↑ Бороужерди 2013, с. 134 (сеэ алсо ноте 19).
Адабиётлар
- Бороужерди, Меҳрзад. Миррор Фор тҳе Муслим Принcе: Ислам анд тҳе Тҳеорй оф Статеcрафт. Сйраcусе Университй Пресс, 2013. ИСБН 978-0815632894. (регистратион реқуиред)
- Массé, Ҳ. (1965). "Фак̲ҳ̲рī". ин Леwис, Б.. Энcйcлопаэдиа оф Ислам. Волуме ИИ: C–Г (2нд нашри). Леиден: Э. Ж. Брилл. ОCЛC 495469475. ҳттпс://референcеwоркс.бриллонлине.cом/энтриэс/энcйcлопаэдиа-оф-ислам-2/факҳри-СИМ_2247.