Шамси Фахрий (фл. 14-асрнинг биринчи ярми) — эронлик луғацҳунос ва филолог. Миъяр-и Жамолий ва-мифтаҳ-и Бу Ишоқий (“Жамалга тортиқ этилган қуш қопқони ва Абу Ис'ҳоққа ишониб топширилган калит”) асарининг муаллифи сифатида танилган. Ушбу асар 1344-йилда Форснинг сўнгги Инжуийлар ҳукмдори Абу Ишоқ Инжуга (ҳ. 1343–1357) бағишланган[1].

Ёшлик чоғида Шамси Фахрий Луристондаги Ҳазараспийлар саройида хизмат қилган, у ерда 1313-йилда Миъяр-и нусратī достонини унинг ҳукмдори Нусрат ад-Дин Аҳмадга (ҳ. 1296–1330) бағишлаган. Кейинчалик у мўғул Ҳулокуийлар давлатининг форс вазири Ғиёсиддин Муҳаммад саройига қўшилди. Сўнгра Инжуийлар саройига ҳам кирган[2].

Манбалар

  1. ↑ Массé 1965, с. 755.
  2. ↑ Бороужерди 2013, с. 134 (сеэ алсо ноте 19).

Адабиётлар