Shela
Шела[1] ёки Силом (қадимий ивритча: שֵׁלָה „тинчлик, бахт“ деган маънони англатувчи) — Патриарх Иуданинг учинчи ўғли бўлган, Бешкитобнинг қаҳрамони[2][3].
Инжил ҳикояси
Шеланинг иккита акаси, Ир ва Онан вафот этгандан сўнг, Иуда унинг келини Ир ва Онаннинг хотини бўлган Фамарнинг Шелага турмушга чиқишини хоҳламайди. Иуда Фамар лаънатланган бўлиши мумкин ва Шела ҳам шу сабаб акалари каби ўлиши мумкин деб хавотирда эди. Шундай қилиб, Иуда аввал Фамарга Шела улғайгунча кутишни айтди. Бироқ, Шела улғайгач, Иуда уни Фамарга уйланишига қарор бера олмади[4][5].
Биринчи Паралипоменон солномалари китобида Шеладан бир нечта ўғил туғилганлиги кўрсатилган[6]:
- Ир, Лехининг отаси;
- Лаеда, Марешанинг отаси ва виссон яратувчилар оиласи, Ашбея хонадонидан;
- Иоким;
- Иоаш;
- Сараф (Иоаш билан биргаликда Моавга эгалик қилган);
- Иашувилихем.
„Улар кулол эдилар ва боғларда ва полизларда яшадилар; улар подшоҳнинг иши учун у ерда яшадилар“[7].
Олимларнинг таъкидлашича, Шела тавсифининг бир қисми бўлган Фамарнинг ҳикояси левират никоҳи институтини яратишга ёки унинг келиб чиқиши версияларидан бирига қаратилган эди. Шундай қилиб, Шеланинг достондаги роли левират қонунига кўра уйланмаган уканинг мисоли бўлади[8].
Манбалар
- ↑ Ж. А. Эмертон. Жудаҳ анд Тамар.
- ↑ Силом // Библейская энциклопедия архимандрита Никифора. — М., 1891—1892.
- ↑ Шела // Библейская энциклопедия архимандрита Никифора. — М., 1891—1892.
- ↑ Быт. 38:5
- ↑ Быт. 38:11
- ↑ Быт. 38:12
- ↑ 1 Пар. 4:21, 22 Сыновья Силома, сына Иудина: Ир, отец Лехи, и Лаеда, отец Мареши, и семейства выделывавших виссон, из дома Ашбеи и Иоким, и жители Хозевы, и Иоаш и Сараф, которые имели владение в Моаве, и Иашувилехем; но это события древние.
- ↑ 1 Пар. 4:23