Қундуз терисидан тайёрланган шляпалар эволюцияси, саккиз хил шляпа моделларининг иллюстрацияси, ХВИИИ–ХИХ асрлардаги эркаклар „шляпалари“.

Шляпа (шляпканинг қисқартмаси) – икки қисмдан иборат бош кийим[1]:

  • тож – бошни қоплайдиган қисм;
  • брим – юзни, елкаларни, бўйинни қуёшдан, шамолдан ва ёғингарчиликдан ҳимоя қилиш учун тожнинг четларидан ташқарига чиқадиган материал .

Дастлаб, шляпа фақат эркаклар бош кийими бўлиб, кейинчалик аёллар ва болалар гардеробига кирган. Ҳар қандай бош кийим сингари, шляпа ҳам бир нечта – бош ва сочни ноқулай об-ҳаводан ҳимоя қилиш воситаси ёки безак вазифаларга эга. Шляпалар патлар, кичик ҳайвон тулумлари, ленталар ва шунга ўхшаш турли хил аксессуарлар билан безатилган бўлиши мумкин.

Шляпа тикувчи ҳунарманд қалпоқчи. Бу сўз „қоп, қалпоқ қути“ маъносида ҳам қўлланган.

Бир қатор халқлар орасида маълум тарихий даврларда шляпа, кийимнинг бошқа элементлари каби, унинг эгаси маълум бир синфга, касбий устахонага ёки турмуш тарзига тегишли эканлигини кўрсатувчи ижтимоий идентификация вазифасини бажарган. Шу билан балиқчи ва чўпоннинг қалпоқчаси, мўри супурувчининг шляпаси, гондолернинг қайиғи, ковбой қалпоғи ва бошқа тушунчалар пайдо бўлган.

Манбалар

  1. ↑ Шляпы, головной убор // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.