Sinantroplar

Синантроплар (лот. Сина Хитой ва юн. антропос — одам) — энг қадимги одамлар (архантропяар)га мансуб қазилма одамлар. Жуда кўп суяклари (калла қутиси, пастки жағлар парчалари, оёқ ва кўл суяклари) ўрта плейстоцен қолдиқларидан илк бор 1927—1937-йилларда Хитойдан топилган (номи шундан олинган). Синантроплар морфологик жиҳатдан питекантропларга яқин, лекин улардан мия ҳажмининг катталиги (1000 см³ га яқин), пешонасининг бирмунча кенглиги билан фарқ қилади. Снинг суяк қолдиклари билан бирга улар фойдаланган, илк палеолит даврига мансуб содда тош қуроллар, уларнинг оловдан фойдаланилганига гувоҳлик берувчи кул ва ҳайвонларнинг куйган суяк қолдиқлари топилган. Синантроплар табиий оловдан фойдаланишни билиб олишган. Улар бунга яшин туфайли ўрмон ёнғинлари келиб чиқиши натижасида ҳосил бўлган оловни сақлаб қолиш йўли билан эришганлар. Бу инсоният эришган энг катта ютуқлардан бири бўлди. Юртимизда синантропга замондош одамларнинг суяк қолдиқлари ва улар яратган меҳнат қуроллари Фарғона водийсининг Селунғур ғоридан топилди.