Sinon
Синон (қадимги юнонча: Σίνων қадимги юнонча: ΣίνωνСиноп исмининг қисқартирилган шакли[1]) — қадимги юнон мифологиясида Автоликнинг набираси, Одиссейнинг амакиваччаси[2]. Эсимнинг ўғли ҳисобланади[3].
Троян уруши қатнашчиси. Одиссейнинг дўсти. Қасддан троянларга таслим бўлиб, троян отини шаҳарга судраб бориш фикрига уларни ишонтирган[4], бу эса Троянинг қулашига олиб келган. У ахейлар уни худоларга қурбон қилишга қарор қилишганини айтиб, ҳийла қилган[5].
У Трояни[6] истило қилиш кечасида Ахиллес қабрида маш’ала ёқиб ахейларга[7] ишора берган. Ва ичидан юнон қаҳрамонлари чиққан отни топиб очган[8].
Делфидаги Полигнотнинг расмида тасвирланган[9]. Софоклнинг „Синон“ трагедияси қаҳрамони (бир сатр ҳам етиб келмаган).
Яна қаранг
Манбалар
- ↑ комм. 21 к Трифиодору
- ↑ Ликофрон. Александра 344
- ↑ Трифиодор. Взятие Илиона 220
- ↑ Квинт Смирнский. После Гомера ХИИ 403—417
- ↑ Вергилий. Энеида ИИ 77-144
- ↑ Арктин. Разрушение Илиона, синопсис; Лесх. Малая Илиада, фр.9 Бернабе
- ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека Э В 15; В 19; Трифиодор. Взятие Илиона 512
- ↑ Гигин. Мифы 108; Квинт Смирнский. После Гомера ХИИИ 30-91; Вергилий. Энеида ИИ 258
- ↑ Павсаний. Описание Эллады Х 27, 2