Solih Muhammad Safuriy
Солиҳ Муҳаммад Сафурий (панжобча: صالح محمد الصفوري) 18-асрда яшаган панжоблик мусулмон сўфий шоири бўлган[1].
| Солиҳ Муҳаммад Сафоорий | |
|---|---|
 Солиҳ Муҳаммад Сафоорий мақбараси | |
| Таваллуди |
1747 |
| Вафоти | 1826 |
| Касби | шоир |
| Машҳур ишлари | панжоб тилидаги шеърият |
| Отаси | Нур Муҳаммад |
| Онаси | Сафура |
Ҳаёти
Солиҳ Сафурий Нур Муҳаммад ва Май Сафуранинг ўғли бўлган, Май Сафура маҳаллий мусулмон авлиё эди. Унинг панжоб тилидаги асарлари 2011-йилда Куллиёт-и Солиҳ Муҳаммад Сафурий номи билан нашр этилган бўлиб, унда Сасси Пунну ва Соҳни Маҳинвал қиссалари, сўфий Султон Абдулҳаким ва Жати Абдалга бағишланган иккита шеърий таъриф, онаси Май Сафурани ёд этиб битилган бир асар ҳамда иккита си-ҳарфи (панжоб шеъриятининг бир шакли) жамланган[2].
Яна қаранг
Манбалар
- ↑ „Пунжаби литературе“. ЛCWУ Онлине Cоурсе Диреcторй (1999-йил 17-ноябр). 2024-йил 8-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2026-йил 28-январ.
- ↑ „Cонтроверсй овер поэт Али Ҳаидер!“ (2011-йил 23-июн).