Stepan Mamchich
Степан Мамчич (1924-йил 14-август, Новопокровка, Қрим, РСФСР — 1974-йил 3-апрел, Симферопол, Қрим) — денгиз манзараларини тасвирловчи рассом. Киммерия санъат мактаби вакилларидан бири.
| Степан Мамчич | |
| Таваллуди | 14-август 1924-йил Новопокровка |
| Вафоти | 3-апрел 1974-йил (49 ёшда) Симферопол |
| Оқим | Реализм |
Ҳаёти
Степан Мамчич Новопокровкада туғилган. Ушбу қишлоқ шимолий-шарқий Қримда жойлашган. 1920-йилларнинг иккинчи ярмида унинг оиласи Феодосияга кўчиб ўтди ва у ерда Степан Айвазовский галереяси қошидаги студияда рассомлик дарсларига қатнаша бошлади. 1945-йилдан Степан Мамчич „Қрим рассоми“ артелида ишлаган ва у ерда буюртма асосида И.Айвазовскийнинг бадиий асарларини нусхалаган.
1949-йилда Самокиш санъат коллежининг 4-курсига ўқишга кирди. Степан 1951-йилда ушбу коллежни тамомлаган ва Шимолий Кавказдаги Гисел қишлоғига дарс бериш учун кетган. 1952-йилда Феодосияга қайтиб, Н.Барсамов санъат мактабида дарс бера бошлади[1].
1954-йилда Степан Симферополга кўчиб ўтди ва у ерда „Қрим рассоми“ артели, кейинроқ Рассомлар уюшмаси бадиий фонди билан ҳамкорликни давом эттирди. 1962-йилда Т.Яблонска тавсияси билан СССР Рассомлар уюшмасига қабул қилинган.
Ижодий ишлари
Н.Барсамов Степан Мамчичнинг дастлабки бадиий асарларига сезиларли таъсир кўрсатди („Феодосия кўриниши“, Феодосия, 1948). Вақт ўтиши билан бу даврнинг реализм хусусиятлари 1950-йилларнинг иккинчи ярмидаги ишқий реализм тасвирларига айланади („Азов денгизи соҳилидаги ғозлар“, НАМУ, 1960).
Импрессионистик ва постимпрессионистик таъсир 1960-йиллардаги бадиий асарларида яққол намоён бўлади („Ҳеническда“, 1961; „Яхталар клуби“, 1961; „Балиқчилар бандаргоҳи“, САМ, 1964; „Жанубий кўрфаз“, 1964). Танқидчилар „Сwифц анд Роофс“ (САМ, 1965) тувалидан бошлаб, Степаннинг бадиий асарларида янги мотивларнинг пайдо бўлишини аниқлашга киришдилар, бу эса уни К.Богаэвский каби киммериялик рассомлари билан осон боғлайди[2].
Степаннинг 1960-йилларнинг иккинчи ярми 1970-йилларнинг бошларидаги асарларида рамзийлик мотивлари чуқурлашади, баъзи тадқиқотчилар кейинги давр расмлари бадиий нафислигида фовизмнинг ўзига хос хусусиятларини аниқлайдилар („Балиқчилар“, 1967; „Эски шаҳарча“)[3].
1960-йилларнинг ўрталарига келиб Степан Мамчич ўзининг муаллифлик услубини ишлаб чиқди.
Галерея
-
„Ҳеническда“
-
„Сwифц анд Роофс“ (таржимаси „Свифтлар ва томлар“) (1965)
-
„Олд Винеярд“ (таржимаси „Эски узумзор“) (1966)
-
„Бреатҳ оф Ҳисторй“ (таржимаси „Тарих нафаси“) (1973)
Манбалар
- ↑ {{{титле}}} (ру). Феодосия: Управление культуры Феодосийского горисполкома, 2002.
- ↑ Криштоф, Е. {{{титле}}} (ру). Симферополь: Таврия, 1978.
- ↑ Корусь, Е (2012). "архив нусхаси" (ру). Антиквар (Киев: ООО Антиквар). Арчивед фром тҳе оригинал он 2013-10-29. ҳттпс://wеб.арчиве.орг/wеб/20131029191120/ҳттп://www.арт-булвар.cом/виэw_неwс.пҳп?ид=83&тйпе=1. Қаралди: 2024-05-27.Степан Мамчич]]