Степан Кириллович Рябошапка (1886-йил, Полтава вилояти – 1942-йил май, Самарқанд) – совет фаоли, стаханов ҳаракати аъзоси, кончи, биринчи беш йиллик режалари қаҳрамони. 1-чақириқ Украина ССР Олий Кенгаши депутати[2].

Степан Кириллович Рябошапка
Таваллуди 1886[1]
Полтава губернаторлиги, Россия империяси
Вафоти 1942
Самарқанд, Ўзбекистон Совет Социалистик Республикаси
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Соҳаси Сиёсатчи
Мукофотлари

Ҳаёти

Степан Рябошапка 1886-йилда Полтава вилояти, Ново-Георгиэвск шаҳри яқинидаги қишлоқда туғилган. Оилада катта ўғил бўлган. 1901-йилдан Донбассдаги Шчербиновский конининг марказий қисмида (1934-йилдан Дзержинский номида) ишлаган. Фуқаролар уруши пайтида у бошқа фаоллар билан биргаликда Марказий конни сақлаб қолишга ҳаракат қилди. Кондаги фаолияти давомида чироқлар бўйича ходим, эшик ишчиси, риггер, туннелчи, кўмирчи, 1930-йилдан эса уста бўлиб ишлаган. Рябошапка Никита Изотовдан ўрганган билимлари асосида 1932-йилда ўз жамоасида пневматик болғалардан фойдаланишни йўлга қўйди ва унумдорликни икки баравар оширди. Ўша йили у „Двойник-Запад“ участкасида ортда қолаётган кончилар бригадасини бошқариб, тез орада биринчи ўринга олиб чиқди. Степан Рябошапка Дзержинск кўмир трестида Стаханов меҳнат усуллари бўйича ишлашни жорий қилди.

Улуғ Ватан уруши бошланганидан кейин у кончилар оилаларини эвакуация қилишга раҳбарлик қилди. Ўзи ҳам Ўрта Осиёга борган. Умрининг охири Самарқандда кечди.

Рябошапка 1942-йилда Самарқандда 56 ёшида ўткир юрак етишмовчилигидан вафот этган.

Ленин ва Меҳнат Қизил Байроқ ордени билан мукофотланган.

1938-йил 26-июнда Сталин вилоятининг Дзержин сайлов округидан 1-чақириқ Украина ССР Олий Радаси депутати этиб сайланган. Украина ССР Олий Радаси Мандат комиссиясининг аъзоси ҳисобланади.

Дзержинскда Степан Рябошапка ҳайкали ўрнатилган.

Манбалар

  1. ↑ Савченко.В.І.. Наш Дзержинск.. Донецьк: Промінь. ИСБН 996-96743-7-1. 
  2. ↑ „Степан Кириллович Рябошапка“. www.дзергҳинск.орг. Қаралди: 11-сентабр 2023-йил.[сайт ишламайди]

Ташқи ҳаволалар