Taliya
Талия (юнонча: Θάλεια, лотинча: Тҳалеиа, мўл-кўл, бой, гуллайдиган) – қадимги юнон мифологиясидаги қаҳрамон. Мўл-кўллик маъбудаси[1], гуллайдиган ўсимликларнинг ҳомийси ва унинг опа-сингиллари хариталар сингари, аёллик инояти ва гўзаллиги тимсоли.
Талия – харита, Зевс[2] (ёки Океан) ва Евриноманинг қизи. Хаританинг опа-сингиллари – Аглая ва Еврфосина[3]. Қадимги юнон шоири Пиндарнинг таъкидлашича, хариталар дунёни ёқимли дақиқалар ва яхши ният билан тўлдириш учун яратилган. Гомернинг сўзларига кўра, „Афродитанинг хизматкорлари“[4] ва унинг ҳамроҳи Эроснинг хизматкорлари Аполлоннинг илоҳий мусиқаси остида нимфалар ва музалар билан айлана бўйлаб рақсга тушишни яхши кўришган. Талия одатда опа-сингиллари билан тасвирланган.
Хариталар ва музалар номларининг ўхшашлиги шу билан изоҳланадики, хариталар нафосат, жозиба ва гўзаллик маъбудаси сифатида илҳом берувчи ва санъатга яқин бўлганлар; чунки улар Олимпда бирга яшаган музалар билан яқин муносабатда эдилар.
Гесиоднинг („Теогония“, Милоддан аввалги ВИИИ-ВИИ асрлар), Псевдо-Аполлодор („Кутубхона“, И ёки ИИ аср), Павсаний (ИИ аср) ва бошқаларнинг асарларида эслатиб ўтилган.
1852-йилда кашф этилган астероид (23) Талия Талия шарафига номланган.