Tikmajild

Жилдни очинг.

Тикмажилд — ҳужжатларни тез йиғиш учун мўлжалланган папка.

Тарихи

ХИИИ асрда қоғоз варақларни маҳкамлашда асл „тикмажилдлар“ пайдо бўлган: унинг юқоридаги чап бурчакгида кесмалар мавжуд бўлиб, уларнинг устидан матоли лента ўралган. 1835-йилда ихтиро қилинган тикув тугмаларини маҳкамлашда оммавий кучга эга бўлган биринчи қадам бўлди.

Замонавий тижмажилд, қоида тариқасида, картон ёки пластмассадан тайёрланиб, у ҳужжатларни ифлосланиш ва механик шикастланишидан самарали ҳимоя қилади. Ҳужжатлар металл скоблар билан маҳкамланади (бириктирувчи ҳужжат каби).

А4 шаклдаги варақлар учун папканинг ўлчами (тахланган ҳолатда) (кенглик × баландлик) 225 × 305 миллиметрга тенг

Гарчи Хитойда шунга ўхшаш ихтиролар ундан анча олдин ишлатилган бўлсада, ғарбдаги немис Карл Гладитз (Cарл Гладитз) тикмажилд ихтирочиси ҳисобланади. 1895-йилда Зоден шаҳар ҳокимиятининг ходими Карл Гладитз фойдаланилган ҳужжатларни йиғиш ва ҳимоя қилишнинг қулай усулини таклиф этди. Дастлаб у ўз ихтиросини Зоденда ишлаб чиқарди, кейинчалик эса мазкур компания Баденга, сўнг Берлинга кўчиб ўтади.

Бошқа маънолари

Совет даврида тикмажилдни стаплер деб ҳам аташган („степлер“ сўзи ўша пайтларда қўлланилмаган).

Адабиётлар

• Скоросшивател // Товарний словар / И. А. Пугачёв (главний редактор). — М.: Государственноэ издателство торговой литератури, 1960. — Т. ВИИИ. — Стб. 199—200

Ҳаволалар

• Револутион ин ден Амцстубен^(олм.) )