Цой Бон Со, шунингдек, Цой Бонсо, Цой Бон-Со (1912-йил 25-апрел, Ансан, Корея – 1964-йил 20-май, Тошкент вилояти, Ўзбекистон ССР, Ўрта Чирчиқ тумани[1]) – Ўзбекистон ССР, Тошкент вилояти, Ўрта Чирчиқ туманидаги „Полярная звезда“ колхозининг агрономи. Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1951)[2][3].

Цой Бон Со
Таваллуди 25-апрел 1912-йил
Ансан, Корея
Вафоти 20-май 1964-йил(1964-05-20)
(52 ёшда)
Тошкент вилояти, Ўзбекистон ССР
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Партияси КПСС
Мукофотлари

Ҳаёти

Цой Бон Со 1912-йилда Кореянинг Ансан шаҳрида туғилган. 1920-йилларда унинг оиласи Россиянинг Узоқ Шарқ ҳудудига кўчиб ўтди. У оиласи билан Николск-Уссурийск туманидаги Пансендон қишлоғида яшаган. 1931-йилдан Михайловский тумани, Ляличи қишлоғидаги ўрта мактаб ўқитувчиси бўлган. 1936-йилда Владивосток педагогика ишчилари факултетига ўқишга кирди. 1937-йилда Ўзбекистон ССР Тошкент вилоятидаги махсус посёлкага сургун қилинган. Ўрта Чирчиқ туманидаги „Полярная звезда“ колхозида оддий колхозчи бўлиб ишлаган (1937—1938). Ўша колхозда ўрта мактабнинг 10-синфини тугатиб, Тошкент ўқитувчилар институтига ўқишга кирди. Кейин „Полярная звезда“ колхозига қайтиб, пахтачилик бригадаси, участка бошлиғи (1942—1956) бўлиб ишлади. 1948-йилги меҳнат ютуқлари учун у 1949-йилда Ленин ордени билан тақдирланган.

1950-йилда Цой Бон Со бригадаси 42,7 гектар майдондан ўртача 50 сентнер пахта хомашёси олди. СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1951-йил 7-майдаги фармони билан у Ленин ордени ва "Ўроқ ва Болға" олтин медали ҳамда Социалистик Меҳнат Қаҳрамони унвони билан тақдирланган.

Цой Бон Со 1959-йилда Тошкент вилояти, Оржоникидзе тумани, Ялангач қишлоғидаги бухгалтерия техникумини тамомлаган. 1959-йилдан Ўрта Чирчиқ туманидаги „Полярная звезда“ колхози раҳбари бўлган. 1961-йилда у КПСС аъзолигига қабул қилинди.

1964-йил май ойида вафот этди. Ўрта Чирчиқ туманидаги „Полярная звезда“ колхозининг қабристонига дафн этилган.

Адабиётлар

  • Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Сервиcе Пресс, 2019
  • З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
  • Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
  • Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
  • Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
  • Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
  • Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Манбалар