Қожарлар даврига оид Фирдавсий, Унсурий ва Асжадий шоирларининг миниатюраси

Абул Қосим Ҳасан Унсурий Балхий (форсча: ابوالقاسم حسن عنصری بلخی‎‎; вафоти 1039/1040) 10–11-аср форс шоири бўлган. Унсурийнинг Балхда (ҳозирги Афғонистонда) туғилгани айтилади. У кейинчалик Маҳмуд Ғазнавийнинг сарой шоирига айланган ва Маҳмуд томонидан Малик-уш Шуаро (Шоирлар Қироли) унвони билан тақдирланган[1]. Унинг Девони 30 000 байтдан иборат бўлган, аммо ҳозирда атиги 2500 байти сақланиб қолган. Унга Вомиқ у Азро романтик достони киради. Ирож Баширий таржима қилган бургут ва қарға ўртасидаги суҳбат бунинг мисолидир. Унда Унсурий ўзининг янги шоир билан мавқеини солиштиради.

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ Cф. Тҳомас Ҳäгг, 'Тҳе Ориэнтал Реcептион оф Греэк Новелс: А Сурвей wитҳ Соме Прелиминарй Cонсидератионс', Сймболаэ Ослоэнсес, 61 (1986), 99–131 (п. 106), ДОИ: 10.1080/00397678608590800 .

Ҳаволалар