Valentin Ivanov

Валентин Дмитриевич Иванов (18 (31)-июл 1902-йил, Самарқанд, Самарқанд вилояти, Россия империяси – 1975-йил 7-апрел, Москва, РСФСР, СССР) – рус совет ёзувчиси, саргузашт ва тарихий романлар муаллифи. У „Повести древних лет“ (1955), „Рус изначалная“ (1961) ва „Рус великая“ (1967) тарихий трилогияси муаллифи сифатида танилган.

Валентин Иванов
Таваллуди	31-июл 1902 Самарқанд Россия империяси
Вафоти	Москва СССР
Фуқаролиги	СССР
Йўналиш	реализм
Фаолият йиллари	1947–1975
Жанр	проза
Дебют	„Энергия подвластна нам“ (1951)

Ҳаёти

Валентин Иванов Самарқандда ўқитувчи оиласида туғилган, ўрта маълумот олган ва 16 ёшида ўзи пул ишлай бошлаган. Фуқаролар уруши йилларида Қизил Армия сафида хизмат қилган, 1920–1930-йилларда Тўқимачилик савдоси бўйича СССР бўйлаб кўп саёҳат қилган, 1935–1937-йилларда Ишимбаевское нефт конини ўзлаштиришда ишлаган, кейин қурилишга ўтказилган. Омск шиналар заводида 1941-йилгача ишлаган. Етти йилдан ортиқ вақт давомида у СССР Озиқ-овқат саноати халқ комиссарлигининг Главстрой тузилмаларида қурилиш муҳандиси ва иқтисодчи-лойиҳа инспектори лавозимларида ишлади, мамлакат бўйлаб ўнлаб қурилиш обектларида бўлган.

У адабий фаолиятга кеч мурожаат қилди: 1947-йилда Иванов „Билим – бу куч“ журнали учун илмий-оммабоп иншога буюртма олди, у ерда 1948-йилда уч марта нашр этилган ва 1949–1950-йилларда у ўзининг биринчи илмий-фантастик романини нашр этган. 1952-йилдан 35 йиллик иш стажига эга бўлган Иванов СССР Ёзувчилар уюшмасига номзод сифатида қабул қилинди ва шундан бери фақат адабиётдан яхши даромад топди. Ёзувчи 1956-йилда Ёзувчилар уюшмаси аъзоси мақомини олди. Иванов 1960-йилларда Бутунроссия Тарих ва маданият ёдгорликларини муҳофаза қилиш жамиятининг (ВООПИиК) Москва бўлимининг йиғилишларида қатнашди. Унинг асарлари профессионал тарихчилар ва адабиёцҳунослар томонидан танқид қилинган бўлса-да, китобхонлар орасида машҳур бўлган. Иванов матнларининг адабий хизматлари, тарихий ҳаққонийлиги ва ғоявий асослари ҳақида тўғридан-тўғри қарама-қарши фикрлар билдирилди.