Van Tsi

Ван Ци (хитойча 王绩, пинйин Wанг Жī; 585-644) — Тан сулоласи давридаги хитойлик шоири. Унинг асарлари „Уч юз танг шеърлари“ баёзига киритилган.

Ван Ци
Асл исми	王绩
Таваллуди	585 Тан империясининг Лунмен уезди
Вафоти	644 Тан империясининг Лунмен уезди
Касби	шоир
Фуқаролиги	Тан империяси, Суй империяси

Таржимаи ҳол

585-йилда Цзянчжоу вилоятнинг Лунгмен уезда (ҳозирги Шанси провинсияси, Хесзин уезди) ёзувчилар оиласида туғилган, шоирлар Ван Тун ва Ван Бо шулардан чиққан. У Суй империяси мавжудлигининг охирида давлат хизматига кирган, дастлаб император архивида корректор, сўнгра Олти бўлимнинг идораси бошлиғи лавозимига кўтарилган. 618-йилда Тан империяси ташкил топгандан сўнг мусиқа бўлими бошлиғи ўринбосари лавозимига ўтказилди. Кўп ўтмай у истеъфога чиқди ва улуғ шоирнинг шон-шарафи билан ўз она юртига қайтиб келди. У боҳем ёввойи ҳаётини бошқарган, адабий фаолиятдан шароб ва аёлларни афзал кўрган. У император Гаоцун (Ли Юан)нинг уни ўз мулозимларига қўшишга уринишини қайтаришга муваффақ бўлди. У 644-йилда уйда вафот этди.

Ижодиёт

Асарларнинг аксарияти тоғ ва сув, боғ ва дала услубидаги манзара лирикаси. Асарларнинг севимли мавзулари табиат қўйнидаги ёлғиз ҳаёт ва қувноқ дўстона байрамлар тасвиридир. Унинг севимли шакли беш сўзли саккиз байтли луйши бўлиб, унда у классик хитой шеъриятининг барча талабларига риоя қилади: мувозанат, тўйинмаганлик, шаффофлик ва ажралиш. Ван Ци ижоди танг шоирларининг келажак авлодларига сезиларли таъсир кўрсатди. Асарлар тўпламлари сақланиб қолган: „Шарқий соҳилдан файласуфнинг танланган асарлари“. Энг машҳур шеърлари „Мен трактирдан ўтяпман“ ва „Мен узоқларга қарайман“. Унинг асарлари „Уч юз танг шеърлари“ баёсига киритилган.