Ван Вей, Мо-сзе 摩詰 (699 ёки 701, Тайюан — 759 ёки 761, Сиан) — хитойлик рассом, шоир ва бастакор. Хитой монохром (бир рангда ишланадиган) манзара рассомлиги асосчиси. Шойи мато, деворга расмлар ишлаган, бунда тушнинг ранг туслари, шаффофлик имкониятидан, чизги чизиқлардан фойдаланган. Гўзал манзараларида табиатнинг кўтаринки умумлашма образларини яратган. Асарлари („Қор остидаги дарс“, „Сзинанлик Фу Шен“, „Қор ёғганидан сўнг“) нусхаларда сақланган. Шеърларида ҳам табиатнинг нозик бўёқ ва тусларини акс эттирган. Ижтимоий мазмундаги шеърларида идеал давлат ҳақидаги орзу-ўйлари тараннум этилган.

Ван Вей
Таваллуди 699
Вафоти 759
Сиан

Адабиётлар

  • ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил