Varvarlik
Варварлик (юнонча: βάρβαρος — чет эллик, варвар) — юнонча сўз бўлиб, эрта лотин тилига ўтган (лотинча: барбариа) ва ўрта аср лотин тилидан Европа тилларига. Унинг келиб чиқишидаги сўз ономатопоэик, яъни чет элликларнинг тушунарсиз тилининг ономатопеясидир.
Варварлик — шотланд файласуфи А.Фергюсон (1723-1816) томонидан киритилган ва америкалик этнограф ва социолог Л.Морган (1818-1881) томонидан асослаб берилган тушунча. Ушбу таърифга кўра, ваҳшийлик ибтидоий тарихнинг ваҳшийликдан кейинги ва сивилизациядан олдинги давридир. Муаллиф: Ф. Энгелс, бу қабила тизимининг гуллаб-яшнаши ва парчаланиши ва синфий жамиятнинг шаклланиши даври. Даврнинг бошланиши кулолчиликнинг пайдо бўлиши, охири — ёзувнинг ихтироси билан тавсифланади. Энгелс ўзининг „Оила, хусусий мулк ва давлатнинг келиб чиқиши“ асарида Морган даврийлигининг шартлилигини таъкидлади.
Замонавий антропология, археология ва тарихда ибтидоий тарихни даврлаштиришнинг бошқа тизимлари қабул қилинган.
Варварлик — кўчма маънода — қўпол, ёввойи, маданияциз, маданияциз хатти-ҳаракатлар.