Шанхай операси, Хитой, 2014-йил. Бу суратда акробатик ижрочининг салтоси акс этган.

  Ан'анавий хитой операси ёки Хиқу - Хитойдаги мусиқий театрнинг бир шаклидир. Бу қадимги Хитойда мавжуд бўлган турли санъат турларининг йиғиндиси бўлиб, минг йилдан кўпроқ вақт давомида аста-секин ривожланиб, 13-асрда, Сонг сулоласи (960–1279) даврида ўзининг этук шаклига эришган. Хитой театрининг илк шакллари содда, аммо вақт ўтиши билан мусиқа, қўшиқ ва рақс, жанг санъати, акробатика, костюм ва визаж санъати, шунингдек, адабий санъат турлари каби анъанавий хитой операсини шакллантириш учун бирлаштирилган. Ижрочилар ролларни тушуниш учун ко'п йиллар давомида машқ қилишлари керак эди. Ҳаддан ташқари оширилган хусусиятлар ва ранглар томошабинларга тасвирланган ролларни аниқлашни осонлаштирди.

Бугунги кунда ан'анавий хитой операсининг юздан ортиқ минтақавий филиаллари мавжуд. 20-асрда Пекин операси машҳурликка эришди ва Хитойнинг "миллий театри" сифатида танилди [1], лекин Юэ операси, Кантон операси, Ю операси, кунқу, қинқианг, Ҳуангмеи операси, пингжу ва бошқа жанрлар. Сичуан операси, шунингдек, баг'ишланган мухлислар олдида мунтазам равишда ижро этилади. Уларнинг фарқлари асосан мусиқа ва тополектда учрайди.

  1. ↑ Маcкеррас, Cолин (Спринг 1994). „Пекинг Опера бефоре тҳе Тwентиэтҳ Cентурй“. Cомпаративе Драма. 28-жилд, № 1. 19–42-бет. дои:10.1353/cдр.1994.0001. ЖСТОР 41153679.