Xu Feng

Ху фенг анд ва унинг аёли

Ху Фенг

Ху Фенг тахаллуси билан машҳур бўлган Чжан Гуанчжен (хитойча чàнгжàн; 1902-1985) хитойлик танқидчи ва шоир эди.

Таржимаи ҳол

Нанкин ва Пекин университетларида таҳсил олган. 1925—27 йиллардаги миллий инқилобда қатнашган. 1928—33 йилларда сургунда (Япония) бўлган. Адабий-танқидий ижодий фаолият инқилобий-демократик позициядан гапирган Лу Хун бошчилигида бошланди. „Қиюэ“ (1937-41) ва „Сиван“ (1945-46) илғор журналларига муҳаррирлик қилган. Чоп этилган „Адабиёт ҳақида суҳбатлар“ („Венйи Битан“, 1936), „Миллий шаклда“ („Минзу Хингши Таолун Жи“, 1940), „Қилич, адабиёт, одамлар“ („Жиан, Венйи, Ренмин“, 1953) тўпламлари. , „Карши оқим кунлари“ („Нилюди жизи“, 1947) ва бошқалар, шеърий тўпламлар, публицистик ва таржималар. „Эртанги кун номи билан“ („Вейляо Мингтян“, 1952), „Реализм йўли“ („Лун Сяншичжуй Лу“, 1952) тўпламлари муаллифи.

Хитой Халқ Республикаси эълон қилингач, Ху Фен Мао Сзедуннинг адабиёт ва санъат ҳақидаги ғояларига очиқчасига қарши чиққан ягона ёзувчига айланди. 1954 йилда у ККП Марказий Қўмитасига ўз концепциялари баён этилган ҳужжатни тақдим этди, шу муносабат билан у сиёсий ўқишдан ўтди. 1955-йил 2-июлда, ККП Марказий Қўмитаси „Яширин аксилинқилобий унсурларга қарши курашни бошлаш тўғрисида“ги директива эълон қилган куннинг эртасига Ху Фенг ва унинг 77 нафар тарафдори ҳибсга олинди. Ху Фенг иши бўйича жами йирик шаҳарларда 2000 дан ортиқ одам жиноий жавобгарликка тортилган. Ху Фенг 1965-йилда қамоқдан озод қилинган ва оиласи билан икки йил сургунда яшаган. 1967 йилда у яна ҳибсга олинган, аммо фақат 1979 йилда озод қилинган. Ху Фенгнинг реабилитацияси 1980 йилда бошланган, 1988 йилда тўлиқ реабилитация қилинган.