Яков Александрович Протазанов [1881.23.1 (4.2) - Москва - Ж945.8.8] — режиссор, Россияда (1935) ва Ўзбекистонда (1943) хизмат кўрсатган санъат арбоби. Рус кинематографияси асосчиларидан. Ижодини 1907-йил дастлаб ссе-нарийчи, кейинчалик режиссор сифатида бошлаган. "Қарға моткаси" (1916), "Сергий ота" (1918) филмлари режиссорлик ва операторлик маданиятининг юксаклиги, актёрлар ўйинининг му-каммаллиги билан ажралиб туради. "Аэлита" (1924), "Торжоклик бичиқчи" (1925), "Кирқ биринчи" (1927), "Дон Диего ва Пелагея" (1928), "Авлиё Ёр-ген байрами" (1930) каби овозеиз кинонинг энг яхши намуналарини яратди. Ҳажвий филмлари сатира, юмор ва қизиқарли сюжетларга бойдир. Овозли кинода яратган "Сепсиз қиз" (1937) филми мумтоз кино фондидан ўрин олди. П. узбек миллий кино санъатининг шаклланиши ва ривожланишига катта ҳисса қўшган. Уруш йиллари Тошкентда яшаб, "Насриддин Бухорода" (1943) филмини яратди. Бу филм узбек кинематографиясида комедия жанрининг шаклланиши ва Н. Ғаниев, Р. Пирмўҳамедов, А. Исматов каби ма-ҳаллий кино арбобларининг ижодий камолотида муҳим рол ўйнади.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил