Чженззе лақабли Е Ши (хитойча 叶适, пинйин Е Ши), шунингдек, „Жаноб Шуисин“ (хитойча 水心先生) тахаллуси билан ёзган (1150-1223) — хитойлик файласуф, неоконфуцийлик, ёзувчи.

Е Ши
Таваллуди 1150
Сонг империясининг Венчжоу вилоятидаги Ёнгжиа уезди[1].
Вафоти 1223
Олган таъсирлари неоконфуцийлик

Таржимаи ҳол

Е Ши энг юқори даражадаги тзинши имтиҳонларини топширди, юқори давлат лавозимларида ишлади ва Сзин Чжурчжен штатига қарши ҳарбий юришлардаги хизматлари учун махсус унвонлар билан тақдирланди. Шарманда бўлиб, у ўзини ўқитиш ва ўрганишга бағишлади. Е Ши туғилган жойига кўра, унинг фалсафий мактаби Ёнгжиа мактаби деб аталади.

Ижод

Йирик асарлари: „Си сюэ тзи ян“ („Таълимот ҳақида эслатмалар ва мақоллар“), „Шуисин сианшенг вентзи“ („Устоз Шуйсин асарлари тўплами“), „Бе тзи“ („Ўзга сайёраликлар ҳақидаги асарлар тўплами“).

Манбалар

  1. ↑ „Хитой библиографик ма'лумотлар базаси“ (хитойча). Ҳарвард Университй. Тҳе Фаcултй оф Арц анд Сcиэнcе. Қаралди: 13-декабр 2022-йил.

Адабиётлар

  • "Хитой фалсафаси. Энциклопедик луғат" — Москва, "Фикр", 1994-йил. 124-125 б. ИСБН 5-244-00757-2
  • Хитой фалсафаси тарихи. — Москва, 1989-йил. 364-371 б. ИСБН 5-01-001036-4