Евмей, Эвмей (қадимги юнонча: Εὔμαιος) — юнон мифологиясида[1] эски хўжайинлари Пенелопа ва Телемахга содиқ қолган Одиссейнинг қули. Унинг ёрдами билан Одиссей уйга қайтиб, куёвликка даъвогарларни мағлуб этди.

Сурия оролидан бўлган қирол Ктесиаснинг ўғли (Делоснинг ғарбидаги Сирос оролини назарда тутилаётгани аниқ) болалигида Финикияликлар томонидан ўғирлаб кетилган ва Лаэртга қул сифатида сотилган. Евмей қироллик уйида ўсган ва Антиклей томонидан чўчқа подачиси қилиб тайинланган.

Одиссейга кўра, бош чочқабоқар[2] Одиссей йўқлигида унга содиқ қолган кам сонли қуллардан биридир. Афинанинг маслаҳати билан кема ҳалокатга учраганидан кейин Одиссей ўз ватанига қайтиб, шаҳардан узоқда жойлашган уйга борди[3]. Евмей меҳмонга ҳаёти ҳақида гапириб берди. Евмей йўловчини шаҳаргача бошлаб борди; камондан отиш бўйича Пенелопага даъвогарлар мусобақаси куни Одиссей Евмейга ўзини кўрсатди ва у куёвликка даъвогарлар билан ҳисоб-китоб қилишда ёрдам берди[4].

Телемах уни[5] озод қилди ва фуқарога айлантирди[6], ундан Колиад уруғи тарқалди (бу Итакадан келиб чиқувчи Афина уруғидир).

У Олег Ивикнинг „Менинг эрим Одиссей Лаэртид“ романидаги қаҳрамонлардан бири (Текст нашриёти, 2019-йил).

Ҳаволалар

Манбалар

  1. ↑ Мифи народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.2. С.655
  2. ↑ Гомер. Одиссея ХИВ 53; ХВ 402—484
  3. ↑ Гигин. Мифи 126
  4. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека Э ВИИ 32-33
  5. ↑ Яйленко В. П. Архаическая Гресия и Ближний Восток. М., 1990. С.109
  6. ↑ Плутарх. Греческиэ вопроси 14