Yu Dafu
Ю Дафу - хитойлик замонавий қисса ёзувчиси ва шоири эди. У янги адабий гуруҳ ташаббускорларидан бири эди ва бу янги адабий гуруҳ Ижод жамияти деб номланади. Унинг адабий дурдона асарлари: “Ченлун” , “Чунқинг”, “Чунфенг чензуи де wаншанг ”, “Маст қилувчи баҳор тунлари”, “ Гуоқу ” ва бошқалар. Ю Дафу адабий асарларининг ёзилиш услуби ва асосий мавзулари бир гуруҳ ёш ёзувчиларга чуқур та'сир этди ва 1920 ва 1930- йилларда Хитой адабиётида ажойиб романтик тенденцияни шакллантирди. У Япония босиб олган Голландия Шарқий Ҳиндистонида вафот этган, эҳтимол қатл қилинган бўлиши ҳам мумкин.
Ю Дафу
| |
|---|---|
 </имг>
| |
| Туғилган | 1896-йил 7 декабр </бр> Фуянг, Зҳежианг, Хитой |
| Ўлган | 1945-йил 17 сентябр (ёш 48) </бр> Пажакоэмбоэҳ, Суматра, Голландия Шарқий Ҳиндистони |
| Касб-ҳунар | Ёзувчи ва шоир |
| Миллати | Хитой |
Дастлабки йиллар
Ю Зҳежианг провинсиясининг Фуянг шаҳрида туғилган. Унинг отаси 3 ёшида вафот этди . У Хитой ҳукумати орқали бир қатор стипендиялар олди ва Ханчжоуда ан'анавий хитой та'лимини олди. Хронологик жиҳатдан у Цзянсин ўрта мактабида , Ханчжоу ўрта мактабида, Ханчжоу пресвитериан коллежида ўқиган.
йй
Кейин у Японияга кўчиб ўтди ва у ерда 1913-1922- йилларда Токио императорлик университетида иқтисод бўйича таҳсил олади ва бошқа хитойлик зиёлилар ( Гуо Моруо, Чжан Зипинг ва Тян Хан ) билан учрашади. 1921-йилда улар биргаликда халқ тили ва замонавий адабиётни тарғиб қилувчи Чуангзао ше га асос солишди. У ўзининг аввалги асарларидан бири бўлган “Ченлун” қиссасини 1921-йилда Японияда нашр этган. "Сармоқ" муаммосини акс эттиради, я'ни Хитой ҳам, Япония ҳам бир вақтлар Осиёда кучли давлатлардан бити бўлган, аммо ўша пайтда, Япониянинг муваффақиятли миллий модернизациясидан фарқли ўлароқ, Хитой миллий модернизацияга муваффақиятли эриша олмади.
1922- йилда у Хитойга адабий таниқли шахс сифатида қайтиб келади ва Cреатион Қуартерлй журналида муҳаррири бўлиб ишлайди, журналларни таҳрир қилди ҳамда қисқа ҳикоялар ёзади. 1923 - йилда сил касаллигидан кейин Ю Дафу ўз э'тиборини омманинг фаровонлигига қаратди.
Ёзиш услуби
Ю Дафунинг адабий асарлари асосан автобиографик характерга эга. У ўз фикр ва ҳис-туйғуларини ҳикоядаги қаҳрамон орқали ифодалайди. Қолаверса, ҳикоядаги сюжет унинг шахсий тажрибаси асосида яратилган. Бундан ташқари, унинг атрофидаги одамлар билан муносабатлари, масалан, онаси ва хотини билан бўлган муносабатлари унинг асарларига киритилган. Айнан унинг асарлари ўз ҳаётидан олингани боис бугунги кунда замонавий китобхонлар унинг адабий асарларига катта қизиқиш билдирмоқда.
“Чармоқ” қиссаси замонавий хитой романи тарихидаги энг илк психологик романлардан бири ҳисобланади. Шу билан бирга, бу ҳикоя 4 - май даврининг асосий адабиёт хусусиятларидан бирини қондирадиган романтизм вакили сифатида қаралади. “Бўкаётган” асаридаги қаҳрамон Хитой адабиёти матнларидан иқтибос келтиради. Бундан ташқари, ҳикоя қаҳрамони нафақат Хитой адабиёти матнларидан иқтибос келтиради, балки у Wордсwортҳ ва Гейне ше'рлари каби Ғарб адабиёти матнларидан ҳам иқтибос келтиради.
1920-йилларнинг ўрталарида Ю Дафу ёзув услубини ўзгартиради. Унинг ёзиш услуби романтик коллективизмга ўзгарди, айниқса янги аёллар образини ифодалайди. Ю Дафу “Маст қилувчи баҳор кечалари” асарида завод ишчиси аёлнинг қийин вазиятда ўзига ишончини қандай қайтарганини тасвирлаб берган. У қаҳрамонни кучайтира оладиган пролетар аёл образини яратди.
Манбалар
- Ли, Лео. (1973). Хитойлик ёзувчиларнинг романтик авлоди . Гарвард университети матбуоти.ИСБН 9780674492776ИСБН 9780674492776
- Ю, Дафу. (1984). Баҳор иситмаси кечалари ва бошқа ёзувлар . Пекин: Панда китоблари.ИСБН 9780835110792ИСБН 9780835110792
Ҳаволалар
- Энcйcлопæдиа Британниcа 2005 Ултимате Референcе Суите ДВД, мақола - "Йü Та-фу"
- чàнгíн. “лíнгīнгīнгīнгīнгīнгīнīнгīнгīнгīнгīнгīнгīнгīнгжīнгīнгжīнгīнг.” 11 (2012): 176–176. Чоп этиш.
Портрет
- Ю Дафу.[сайт ишламайди] Конг Кай Мингнинг портрети[сайт ишламайди] Хитой ёзувчиларининг портрет галереясида (Гонгконг баптист университети кутубхонаси).