Yuriy Majorov
| Юрий Мажоров | |
|---|---|
| Таваллуди |
20-август 1921-йил Тошкент, Туркистон АССР |
| Вафоти | 14-феврал 2019-йил |
| Фуқаролиги |
|
| Қўшин турлари | Россия Федерацияси Қуролли кучлари |
| Хизматдаги йиллари | 1940–1985 |
Юрий Николаевич Мажоров (20-август 1921-йил – 14-феврал 2019-йил) совет ва россиялик олим, техника фанлари номзоди, генерал-маёр (1970), НПО „Палма“ бош директори, Ленин (1976) ва СССР Давлат мукофотлари лауреати (1967, 1982).
Таржимаи ҳоли
Юрий Николаевич Мажоров 1921-йилда биринчи жаҳон ва фуқаролар уруши қатнашчиси Николай Мажоров ва саёҳат йўл бошловчисининг қизи Мария Егорова оиласига таваллуд топган.
Мажоров 1940-йил октябр ойида Қизил Армия сафига чақирилди. У 490-бўлим радио бўлинмасида хизмат қилган. 1-даражали разведкачи радио оператори малакасига сазовор бўлган.
1941-йил октябрдан Улуғ Ватан уруши фронтида ва Москва жангида қатнашган. Юрий радио разведка ишлари билан шуғулланган ва душман радио хабарларини тутган. 1942-йил бошида алоқа пункти бошлиғи этиб тайинланди. Кичик лейтенант Мажоров 1942-йил августда 1-бўлим радиополкининг (Ғарбий фронт) 3-бўлинмаси алоқа марказининг бошлиғи этиб тайинланган[1].
Кейинчалик Украина, Полша озод этилишида, Корсун-Шевченков операциясида иштирок этган. 1945-йил 10-майда Прагадаги урушни тугатган.
Юрий Мажоров 1948-йилда С. М. Буденний номидаги ҳарбий алоқа академиясининг радиолокация факултетига ўқишга кирган ва уни 1953-йилда тугатган. Академияни тугатгандан сўнг мудофаа вазирлигининг илмий-тадқиқот институтларидан бирида ишлаган.
1976-йилда „Cелина“ радиотехника разведка тизимини яратишда иштирок этганлиги учун Ленин орденига сазовор бўлган.
Юрий Николаевич 1961-йилдан бошлаб Марказий радиотехника илмий-тадқиқот институтида ишлаган, 1968-йилда эса уни бошқарган. 1970-йилда унга генерал-маёр унвони берилди. 1979-йилда „Палма“ ННТга бошчилик қилган[2]. Генерал-маёр 1985-йилда истеъфога чиққан.
Юрий Мажоров ҳаёти давомида 24 та муаллифлик гувоҳномасини олган. У бир неча бор Германия ва Шимолий Корея, Куба ва Ветнам, Афғонистон ва Сурия каби давлатларга саёҳат қилган. „Погоня за „ястребиним глазом“. Судба генерала Мажорова“ китоби муаллифидир.
Юрий 2019-йил 14-февралда 98 ёшида вафот этган[3].
Оиласи
Юрий Мажорова Татяна Константиновна (1921–1989) билан оила қурган. Рафиқаси буюк Ватан уруши қатнашчиси, радио-разведкачи ва педагог бўлиб ишлаган. Уларнинг икки нафар фарзанди бор. Ўғли Валерий Юревич (1950), муҳандис-радиист ва захира подполковниги ва қизи Лариса Юревна (1954), муҳандис-иқтисодиётчи бўлган. Юрийнинг уч нафар набираси бор.
Манбалар
- ↑ „МАЖОРОВ Юрий Николаевич (1921-2019)“. 2023-йил 13-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 13-ноябр.
- ↑ „Рождение одного изобретения“. www.cомпутер-мусеум.ру. Қаралди: 2023-йил 13-ноябр.
- ↑ „Юрий Николаевич Мажоров“. Қаралди: 2023-йил 13-ноябр.
- SSSR Davlat mukofoti laureatlari
- Lenin mukofoti laureatlari
- SSSR Qurolli Kuchlarining 70 yilligi yubiley medali sohiblari
- Mehnat faxriysi medali sohiblari
- Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 65 yilligi medali sohiblari
- Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 60 yilligi medali sohiblari
- Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 50 yilligi medali sohiblari
- Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 40 yilligi medali sohiblari
- Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 30 yilligi medali sohiblari
- Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 20 yilligi medali sohiblari
- „1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
- Jangovar xizmatlari uchun medali sohiblari
- “Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan” medali sohiblari
- Jasurlik uchun medali bilan mukofotlanganlar
- Qizil Yulduz ordeni sohiblari
- Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
- 1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
- Lenin ordeni sohiblari
- General-mayorlar (SSSR)
- 2019-yilda vafot etganlar
- 14-fevralda vafot etganlar
- Toshkentda tugʻilganlar
- 1921-yilda tugʻilganlar
- 20-avgustda tugʻilganlar