Б — ўзбек Кирилл алифбосининг иккинчи ҳарфи. Лаб ундош товушни ифодалайди, жарангли ва портловчи. Сўзда жарангсиз ундош олдида, сўз охирида жарангсиз (п) талаффуз этилади (мас: китобкитоп, ўқиб-ўқип ва ҳоказо)- Баъзан м товуши билан алмашинади (мас: буюм-муюм, байрам-майрам ва ҳоказо). 1929—39 йилларда амалда бўлган ўзбек лотин алифбоси ва 1995 йилда қабул қилинган кейинги ўзбек лотин алифбосидаги иккинчи ҳарф В кўринишига эга. Жаҳон ёзуви тарихида туркий халқлар, шу жумладан ўзбек халқи учун умумий бўлган ёзувларда Б. ҳарфи ўзига хос шаклда бўлган.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил