Saqoqushlar

Сақоқушлар
Бинар номи
	; (Рафинесқуэ, 1815)
Турлари
	†Эопелеcанус Эл Адли эт ал., 2021; †Миопелеcанус Милне-Эдwардс, 1863; Пелеcанус Линнаэус, 1758;

Сақоқушлар, мешкобчи қушлар, бир қозонлар (Пелеcанидаэ) – куракоёқлилар туркумига мансуб қушлар оиласи. Тумшуғи узун, пастки қисмида чўзилувчан тери халтаси (мешкоби) бор. Танасининг уз. 130—180 см, қанотлари ёйилганда 2,7 м гача, вазни 10– 13 кг. Патлари оқ, пушти ёки кулранг тусда товланади. Йирик патлари тўқ қўнғир, баъзан қора. Ҳаво халтаси ҳамда скелети говак бўлиши туфайли яхши сузади ва учади. Колония бўлиб денгиз, даре ва кўл оролларидаги қамишзорларда тўпланади. Дарахт ва ерга уя қуради. Одатда, 2—3 та тухумини нари ва модаси 35—40 кун навбатлашиб босади. Болалари 70—75 кунда учурма бўлади. Фацат баликлар билан озиқланади. 1 уруги, 7 тури маълум; ер шарининг иссиқ ва илиқ зоналарида тарқалган. Ўзбекистонда 2 тури – пушти ва жингалак сақоқуш учрайди. Сони қисқариб бораётган турлар мақоми билан Ўзбекистон қизил китобига киритилган. Жингалак сақоқуш Табиатни муҳофаза қилиш халқаро иттифоқининг қизил рўйхатига ва „Йўқ бўлиб кетиш хавфи остидаги ёввойи фауна ва флора турларининг халқаро савдоси тўғрисида“ги Конвенсиянинг (CИТЕС) 1 иловасига киритилган.^[2]

Манбалар

↑ Милне-Эдwардс (1863). „Лес оисеаух ақуатиқуэс (Гавииформес а Ансериформес) ду гисемент Ақуитаниэн де Саинт-Геранд-ле-Пуй (Аллиэр, Франcе): ревисион сйстематиқуэ“. Палаэовертебрата (Монтпеллиэр). 14-жилд, № 2. 33–115-бет.
↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил

Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган.

Қушлар ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин.

[1] Милне-Эдwардс (1863). „Лес оисеаух ақуатиқуэс (Гавииформес а Ансериформес) ду гисемент Ақуитаниэн де Саинт-Геранд-ле-Пуй (Аллиэр, Франcе): ревисион сйстематиқуэ“. Палаэовертебрата (Монтпеллиэр). 14-жилд, № 2. 33–115-бет.

[2] ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил

[1]

[2]