Болдуин эффекти (баъзан Болдуин эволюцияси) – америкалик психолог ва файласуф Жеймс Болдуиннинг назарияси бўлиб, унга кўра инсон бир қобилиятни туғма равишда эмас, балки ҳаётида давомида ўрганган бўлса, бу инсоннинг авлоди ўша қобилиятга туғма равишда эга бўлади.  Назария ҳақида Жеймс Болдуин илк бор 1896-йили, „Эволюциянинг янги фактори“ асарида ёзган[1]. Оддийроқ қилиб тушунтириладиган бўлса, агар инсонда математикани ўрганишга қобилият бўлмаса („қонида йўқ“ бўлса), лекин ҳаёти давомида мунтазам математика билан шуғулланиш натижасида фанни чуқур ўрганса, унинг фарзандида математика „қони“ пайдо бўлади

Яна қаранг

Адабиётлар

Манбалар

  1. ↑ Ричардс, Роберт Ж.. Дарwин анд тҳе Эмергенcе оф Эволутионарй Тҳеориэс оф Минд анд Беҳавиор. Тҳе Университй оф Чиcаго Пресс, 1987 — 399-бет. ИСБН 978-0-226-71199-7.