Буғу — қирғизларнинг йирик қабиласи. Буғулар ХИХ-аср ўрталарида сарибағиш қабиласи билан бирга Чу ва Оқсув дарёлари ҳавзасида ҳамда Иссиқкўлнинг шарқий қирғоғи, Норин, Кечен ва Текес дарёлари бўйларида, Қарқара водийсида кўчманчилик қилиб яшаганлар. Чорвачилик ва деҳқончилик билан шуғулланганлар. Терскей, Кунгай, Туйкал кўллари бўйида суғорма деҳқончилик қилганлар. 1855-йилда Россияга қўшиб олинган. 1913-йилда 11 мингдан ошиқ Буғу хўжалиги рўйхатга олинган. ХХ-аср биринчи чорагида қирғиз халқи таркибига сингиб кетган.

Буғу қуйидаги уруғларга бўлинган: челек (манаплар уруғи), торго, бапа, елден, такабой, боғир (жигар), дёлёс, қидиқ, қўнғирот, мўнғулдур, саёқ, шиқмаёт, қаба, асан тукум, ариқ тукум, кучук, серикей, ондон[1].

Манбалар

  1. ↑ "Буғу" ЎзМЕ. Б-ҳарфи (Wайбаcк Мачине сайтида 2019-12-11 санасида архивланган) Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил