Дмитрий Александрович Самойлов (1922-йил 31-декабр, Қўқон шаҳри, Фарғона вилояти, Туркистон АССР, ҳозир Ўзбекистоннинг Фарғона вилояти — 2012-йил 15-август, Электростал, Москва вилояти, Россия Федерацияси) — Корея уруши қатнашчиси, совет учувчиси. Иккинчи жаҳон уруши қатнашчиси. Совет Иттифоқи Қаҳрамони (1951).

Дмитрий Александрович Самойлов
Таваллуди 1922-йил 31-декабр
Қўқон, Фарғона вилояти, Туркистон АССР
Вафоти 2012-йил 15-август
Электростал, Москва вилояти, Россия Федерацияси
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Қўшин турлари Совет ҳаво кучлари
Хизматдаги йиллари 1940 — 1960
Унвони Полковник
Жанг/уруш Иккинчи жаҳон уруши
Корея уруши
Мукофотлари


Фаолияти

Ишчи оиласида туғилган. 1920-йилларда оила Қўқон, Самарқанд, Москва, Тошкентда истиқомат қилган. 1931-йилда отаси вафотидан сўнг, оила Электростал шаҳрига кўчиб ўтган. 1940-йилда Москва вилояти Электростал шаҳридаги 181-сонли ўрта мактабнинг 9-синфини, ўша йили Ногинск шаҳар учувчилар клубини тамомлаган.

1940-йил декабрдан Қизил Армия сафида хизмат қилган. 1941-йилда А. Ф. Мясников номидаги Качинск ҳарбий авиация мактабини тамомлаган. 1945-йилда Конотоп ҳарбий авиация учувчилар мактабини тугатган. П. Осипенко (ўша пайтда Новочеркасск шаҳрида) эвакуацияда ишлаган. У ерда учувчи-инструктор сифатида ишга олиб қолинди. 1946-йилгача хизмат қилди. Самойлов иккинчи жаҳон урушидаги жанговар ҳаракатларда бевосита иштирок этмади, лекин қонунга кўра, у уруш пайтида Қизил Армия сафида хизмат қилгани учун уруш қатнашчиси мақомига эга эди.

1946-йилдан — 171-қирувчи авиация полкининг учувчиси (315-қирувчи авиация дивизияси, 14-қирувчи авиация корпуси, Болтиқбўйи ҳарбий округи ҳаво кучлари). Полк Латвия ССРнинг Тукумс шаҳрида жойлашган. Аммо ўша йилнинг охирида полк Беларус ҳарбий округига кўчирилди ва Лида шаҳридаги аэродромга қўнди. 1950-йил июн ойидан — учувчи, кейин 523-қирувчи авиация полкининг катта учувчиси бўлган[1]. Унинг полки Корея уруши бошланиши сабабли шошилинч равишда Узоқ Шарққа кўчирилган. Полк Приморск ўлкасида жойлашган эди, шундан сўнг МиГ-15 қирувчи самолётларини интенсив қайта тайёрлаш бошланди. 1951-йил март ойида у полк билан Мукденга учди ва 2 ойдан кейин жангга кирди[2][3].

Дмитрий Самойлов 1951-йил майдан 1952-йил февралгача Корея уруши қатнашчиси. У МиГ-15 самолётида 161 марта парвоз қилган, 60 та ҳаво жангида душманнинг 10 та самолётини (битта стратегик бомбардимончи ва 9 та реактив қирувчи) бир ўзи уриб туширган.

Ҳарбий бурчни бажаришда кўрсатган жасорати учун СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1951-йил 13-ноябрдаги Фармони билан капитан Самойлов Дмитрий Александрович Ленин ордени, Совет Иттифоқи Қаҳрамони ва „Олтин юлдуз“ (№ 9281) медали билан тақдирланди. .

Самойлов урушдан кейин 523-қирувчи авиация полкида хизмат қилишни давом эттирди (полк Приморский ўлкасидаги Воздвиженка аэродромида жойлашган, 54-ҳаво армиясининг 303-қирувчи авиация дивизияси таркибига кирган): 1952-йил февралдан — эскадрон командирининг ўринбосари, 1955-йил декабрдан — эскадрон бошлиғи. 1957-йил февралдан 1-ҳаво армиясининг 32-қирувчи авиация дивизиясининг 224- полкида хизмат қилди: эскадрон командири, 1958-йил мартдан — командирнинг парвозларни тайёрлаш бўйича ўринбосари. Самойлов МиГ-17 реактив самолётини бошқарган. 1960-йил июл ойида подполковник унвони билан нафақага чиқди. 1-даражали ҳарбий учувчи (1957).

Москва вилояти, Электростал шаҳрида яшаган. 1965-йилда муҳандислик техникумини тамомлаган. 1988-йилгача Электростал машинасозлик заводида муҳандис бўлиб ишлаган. 2000-йил 27-апрелда захирадаги полковник ҳарбий унвони берилган. 2012-йил 15-августда вафот этган[4].

Яшаш манзили

Электростал, Ленин проспекти, 35-а уй, 26-хонадонда яшаган.

Хотира

Самойлов яшаган Электросталдаги уйига ёдгорлик лавҳаси ўрнатилган[5].

Ҳарбий унвонлар

Мукофотлар

Адабиётлар

  • Герои Совецкого Союза: Краткий биографический словар / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воэниздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ИСБН 5-203-00536-2. — С.410.
  • Сейдов И.. Советские асы Корейской войны, 750 экз, Воздушные войны ХХ века, М.: Фонд содействия авиации «Русские витязи», 2010. ИСБН 978-5-903389-35-3.  — С.280—294.
  • М. Ю. Быков. Все Асы Сталина 1936—1953 гг., 1500 экз, Элитная энциклопедия ВВС, М.: ООО «Яуза-пресс», 2014. ИСБН 978-5-9955-0712-3. 
  • Сейдов И. Дмитрий Самойлов. // „История авиации“. 2001. № 4. — С.30—37.
  • Самойлов Дмитрий Александрович // Золотоэ созвездиэ героэв: Герои Совецкого Союза — электросталси: библиогр. указ. лит.- Электростал: Б.и., 2000.- С. 27.

Манбалар

  1. ↑ Сеидов 2016, с. 307.
  2. ↑ Сеидов 2016, с. 289.
  3. ↑ Сеидов, Игор (2001). "Дмитрий Самойлов". История Авиации (4): 30–37. 
  4. ↑ Симонов, Андрей „Самойлов Дмитрий Александрович“ (ру). www.wарҳероэс.ру. Қаралди: 2019-йил 3-октябр.
  5. ↑ В Электростали открили мемориалниэ доски в памят о Героях

Ҳаволалар