Fernand Cormon
Фернанд Cормон (талаффузи: Фернанд Кормон) — 1845- йил 24- декабрда таваллуд топган, франсуз мусаввиридир. Фернанд Кормон Александр Кабанел, Эжен Фроментин ва Жан-Франсуа Портаэлснинг шогирди замонавий Франсиянинг етакчи тарихий рассомларидан бирига айланади. [1]
| Фернанд Cормон | |
![]() Фернанд Cормон | |
| Ҳақиқий исми | Фернанд Анне-Пиэстре Cормон |
| Таваллуди | 1845- йил 24- декабр |
| Вафоти | 20-март 1924-йил (78 ёшда) Париж, Франсия |
| Миллати | Франсуз |
| Таълими | Жан-Франсуа Портаэлс Брюсселда; Алехандре Cабанел ва Эугене Фроментин Парижда |
| Оқим | Шарқшунос |
Биография
Фернанд Кормоннинг отаси драматург Эжен Кормон бўлган. Фернанд Кормоннинг онаси эса актриса Шарлотта Фураис эди[2].
Эрта ёшида Фернанд Кормон ўз санъатида сезилган сенсация билан эътиборни тортади.Гарчи Фернанд Кормоннинг кучли чўткаси бир мунча вақт қон тўкиш саҳналарида, масалан, Сараглиодаги қотиллик (1868) ва Ланка қироли Равананинг ўлими кабиларни завқ билан ўтказади. Тулуза музейида Мусéэ д’Орсайда Қобил Яҳованинг лаънатидан қочиб кетмоқда ; Парижнинг тўртинчи округидаги Мери учун Фернанд Кормон грисаилледа бир қатор панелларни ижро этди: Туғилиш, Ўлим, Никоҳ, уруш ва бошқалар. Бошлиқларнинг дафн маросими ва Париждаги Табиат тарихи музейи учун тош даври мавзулари билан бир қатор йирик расмлари Фернанд Кормон бир неча йил давомида эгаллади. 1880- йилда Фернанд Кормон Фахрий легион ордени билан тайинланган. Кейинчалик Фернанд Кормон ўзининг портретга бағишлади. [1]
Ҳар йили ўтказиладиган Салонда яхши қабул қилиниб, Фернанд Кормон 1880-йилларда санъат мактаби, Ателиэр Cормонни ҳам бошқарган. Фернанд Кормон ўз шогирдларига Салон ҳакамлар ҳай’ати томонидан қабул қилинадиган расмларни яратишга йўналтиришга ҳаракат қилган. Фернанд Кормоннинг бу борада муваффақият қозонмаган шогирдлари орасида, масалан, Анри де Тулуза- Лотрек, Луи Анкетин, Эжен Бох, Пол Тампиэр, Эмиле Бернард ва Винсент ван Гог бор эди. Бошқа талабалар орасида Алфонс Осберт, Мариус Боргеауд, Теодор Палладй, Чаим Соутине ва австралиялик рассом Жон Расселл бор эди.
Ўзининг гўзал санъат профессори сифатида шон-шуҳратга эришганига қарамай, 1924- йилда Фернанд Кормон ўз студияси олдида такси босиб кетганида деярли унутилган эди. Фернанд Кормон бугунги кунда ўзидан кўра машҳурроқ ўқувчиларнинг ўқитувчиси сифатида деярли эсга олинади[3].
Танланган расмлар
Маълумотномалар
- ↑ 1,0 1,1 Чишолм 1911.
- ↑ „Эугèне CОРМОН“. 2023-йил 31-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 1-сентябр.
- ↑ Давид Сwеэтман (1999), Эхплосиве Аcц, (публишед ин тҳе УК ас Тоулоусе-Лаутреc анд тҳе фин-де-сиècле), Неw Ёрк: Симон анд Счустер, п. 94
Ҳаволалар
- Ателиэр Cормон ~ 1885 (эслатма, масалан, [чапдан; ақлий ёзувлар] Тулуза-Лотрек, Тампиэр, Анкетин; охирги қатор, ҳайкалдан кейинги иккинчи, É. Бернард).
