Масонлик (инглизча: фреэмасонрй) фалсафий-этик оқим бўлиб, ХВИИИ асрда сирли халқаро ташкилот ўлароқ пайдо бўлган[1]. „Масон“ сўзи инглизча фреэмасон сўзидан олинган бўлиб, сўзма-сўз „эркин қурувчи уста“, деб ўгирилади. Чунки, ташкилотга қурувчилар томонидан асос солинган. Бу қурувчилар Сулаймон ибодатхонаси қурилганда бирлашишган. Ҳатто, ташкилот рамзида қурилишда ишлатиладиган сиркул ва учбурчак чизғич тасвирланган. Уларнинг идеологиясига кўра, Худо дунёнинг меъмори ҳамдир. Масонлик бутун дунё бўйича турли шаклларда мавжуд бўлиб, унинг аъзолари томонидан умумий маънавий ва метафизик идеалларни бўлишиш билан тавсифланади. Улардан биринчиси олий зотга ишонишдир. Масонлар Худога нисбатан „коинотнинг улуғ меъмори“ атамасини ишлатишади[2][3].

Манбалар

  1. ↑ Унитед Гранд Лодге оф Энгланд — Ҳисторй оф Фреэмасонрй
  2. ↑ Cалдерóн, Ҳ. М. (1999). Дефиниcиóн де ла франcмасонерíа модерна й десcрипcиóн де сус линдерос. Пáг. 18. Мéхиcо: Ҳербаса
  3. ↑ Труэба Лара, Ж. Л. (2012). Масонес эн Мéхиcо: ҳисториа дел подер оcулто. Cолеccиóн Пунто де Леcтура нúм. 2. Мéхиcо: Сантиллана. ИСБН 978-607-11-2357-2

Ҳаволалар