Gohar-Aʼin sahifasining manbasini koʻrish

'''Saʼd ud-Davla Gohar-Aʼin''' (1100-yilda vafot etgan) XI asrda yashagan turkiy hadim [[mamluk]] boʻlib, [[Saljuqiylar imperiyasi]]da davlat amaldori, diplomat va harbiy qoʻmondon vazifalarida xizmat qilgan<ref name="Shimizu 1997">{{cite journal |last1=Shimizu |first1=Kosuke |title=AMĪR GAWHAR Ā'ĪN |journal=Orient |date=1997 |volume=XXXII |pages=26–36 |doi=10.5356/orient1960.32.26 |url=[https://www.jstage.jst.go.jp/article/orient1960/32/0/32_0_26/_pdf/-char/en](https://www.jstage.jst.go.jp/article/orient1960/32/0/32_0_26/_pdf/-char/en) |access-date=28 March 2022 |doi-access=free }}{{Oʻlikhavola|date=aprel 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref><ref name="Iranica">{{cite web |last1=Bosworth |first1=C.E. |title=GOWHAR-ĀʾĪN, Saʿd-al-dawla |url=[https://www.iranicaonline.org/articles/gowhar-ain](https://www.iranicaonline.org/articles/gowhar-ain) |website=Encyclopaedia Iranica |access-date=28 March 2022}}</ref>. „Gohar-Aʼin“ ismi „javohir oynasi“ degan maʼnoni anglatadi<ref name="Shimizu 1997"/>. Oʻrta asr mualliflari uning shaxsiga turlicha baho berganlar. [[Ibn al-Javziy]] ijobiy fikr bildirib, „salohiyati, teran nigohi va qoʻshin boshqarish qobiliyati“, shuningdek „taqvodorligi, toʻgʻriligi va adolatliligi“ni alohida taʼkidlagan<ref name="Shimizu 1997"/>. [[Ibn al-Asir]] ham ijobiy baholab, „oʻz [[viloyat]]i aholisidan oʻzi uchun hech narsa olmagan“ini qayd etgan<ref name="Shimizu 1997"/>. Biroq [[Bundariy]] keskin salbiy munosabat bildirgan boʻlib, uni „itdek ayyor, goʻyo bir yirtqichga oʻxshash, jinsiy aʼzosi yoʻq erkak, bachadoni yoʻq ayol“ tarzida haqoratli soʻzlar bilan tasvirlagan<ref name="Shimizu 1997"/>.

== Hayoti ==
Gohar-Aʼin yoshligida [[Buvayhiylar]] amiri [[Abu Kalijar]]ning mamluki boʻlgan va 1044-yilda u bilan birga [[Bagʻdod]]ga borgan<ref name="Shimizu 1997"/><ref name="Iranica"/>. Keyinchalik Abu Kalijarning oʻgʻli [[Malik ar-Rahim]] xizmatida boʻlgan. [[Saljuqiylar]] sultoni [[Toʻgʻrulbek]] Malikni [[Rayy]] yaqinidagi [[Tabarik]]da qamoqqa tashlagan paytda ham uning yonida boʻlgan<ref name="Shimizu 1997"/>. 1058-yilda Malik ar-Rahim vafot etgach, Gohar-Aʼin [[Alparslon]] xizmatiga oʻtgan<ref name="Shimizu 1997"/>.

Gohar-Aʼin 1071-yil avgustida boʻlib oʻtgan [[Manzikert jangi]]da ishtirok etgan<ref name="Shimizu 1997"/>. Jang chogʻida qoʻmondonligi ostidagi mamluklardan biri Vizantiya imperatori [[Romanos IV Diogen]]ni asir olgan<ref name="Shimizu 1997"/>. [[Muhammad ibn Ali Ravandiy]]ning rivoyatiga koʻra, Alparslon jang oldidan qoʻshinni koʻzdan kechirayotgan paytda tekshiruvchilar bu „nihoyatda arzimas“ mamlukni payqab, uni qaytarib yubormoqchi boʻlishgan. Biroq, Gohar-Aʼin bunga qarshi chiqib, uning Rum imperatorini asir olish taqdiriga yozilgan boʻlishi mumkinligini aytgan<ref name="Rawandi">{{cite book |author1=[[Muhammad ibn Ali Rawandi]] |translator=[[Edward G. Browne]] |title=Rahat al-sudur wa-ayat al-surur |pages=595–6 |url=[https://archive.org/details/ARareThirteenthCenturyHistoryOfTheSeljuqs](https://archive.org/details/ARareThirteenthCenturyHistoryOfTheSeljuqs) |access-date=28 March 2022}}</ref><ref name="Shimizu 1997"/>. Boshqa tarixchilar ham voqealarning oʻxshash talqinlarini keltiradilar. Faqat ayrimlarida mamlukni dastlab rad etgan shaxs [[Nizomulmulk]] boʻlgani tilga olinadi yoki eʼtiroz bildirgan, ammo uni saqlab qolishni talab qilgan shaxs Alparslon boʻlgani aytiladi<ref name="Shimizu 1997"/>. Kosuke Shimizuning fikricha, Gohar-Aʼinning harbiy tekshiruvchi qarorini bekor qilishi uning jangdan avval ham yuqori martabaga ega boʻlganini koʻrsatadi<ref name="Shimizu 1997"/>. Shimizu, shuningdek, hikoyaning Gohar-Aʼin va Nizomulmulk ishtirok etgan variantlarida Nizomulmulkning Gohar-Aʼinga nisbatan mensimasdan munosabatda boʻlishi ular oʻrtasida allaqachon adovat mavjud boʻlganidan darak berishi mumkinligini, bu holat keyinchalik yanada yaqqol namoyon boʻlganini taʼkidlaydi<ref name="Shimizu 1997"/>.

1071-yil dekabrida yoki 1072-yil yanvarida Alparslon Gohar-Aʼinni [[Bag‘dod]]ning ''[[shahna]]si'', yaʼni harbiy hokimi etib tayinladi. Gohar-Aʼin mazkur lavozimni umrining oxirigacha vaqti-vaqti bilan egallab kelgan<ref name="Shimizu 1997"/><ref name="Iranica"/>. Alparslon dastlab bu mansabga 1071-yil dekabrida [[Ay Tekin as-Sulaymoniy]]ni tayinlamoqchi boʻlgan. Biroq, Abbosiy xalifa [[al-Qoim]] bunga eʼtiroz bildirgan. Sababi Ay Tekinning oʻgʻillaridan biri al-Qoimning mamluklaridan birini oʻldirgan edi<ref name="Shimizu 1997"/>. Natijada Gohar-Aʼin tayinlanib, 1072-yil yanvarida Bagʻdodga yetib keldi<ref name="Shimizu 1997"/>.

Ravandiyning bayoniga koʻra, Gohar-Aʼin 1072-yil noyabrida Alparslon suiqasd oqibatida oʻldirilgan paytda uning yonida boʻlgan<ref name="Rawandi"/><ref name="Shimizu 1997"/>. Gohar-Aʼin qotilni toʻxtatishga urinib, Alparslonni oʻz tanasi bilan toʻsishga harakat qilgan va bu jarayonda yaralangan. Biroq, suiqasdning oldini ola olmagan<ref name="Rawandi"/>.

Alparslon vafotidan soʻng uning oʻgʻli [[Malikshoh]] va ukasi [[Qavurt]] oʻrtasida fuqarolar urushi boshlandi<ref name="Shimizu 1997"/>. Qavurt magʻlubiyatga uchrab asir olindi va Malikshoh huzuriga keltirildi. Malikshoh Gohar-Aʼinga Qavurtni qatl ettirishni buyurdi<ref name="Shimizu 1997"/>. Gohar-Aʼin esa oʻz navbatida qatlni bevosita oʻzi emas, balki boʻysunuvchilari orqali amalga oshirdi<ref name="Shimizu 1997"/>.

Malikshoh Gohar-Aʼinni yuksak qadrlagan va Bagʻdod ''shahnasi'' sifatida saljuqiylar delegatsiyasiga boshchilik qilib, xalifa [[al-Qoim]] huzurida Malikshohning sultonligi rasman tan olinishi uchun muzokaralar olib borgan<ref name="Iranica"/>. Bu voqea 1073-yil oktyabrida sodir boʻlgan<ref name="Shimizu 1997"/>. Keyinchalik Gohar-Aʼin al-Qoimdan keyin xalifa boʻlgan [[al-Muqtadiy]]ning qiziga Malikshohning uylanishi haqidagi iltimos boʻyicha olib borilgan saljuqiylar muzokaralariga ham rahbarlik qilgan<ref name="Iranica"/>.

1078-yilda Nizomulmulk Gohar-Aʼinni yana Bagʻdodning ''shahnasi'' etib tayinladi. Bu paytda mazkur lavozim, koʻrinishidan, boshqa bir shaxs qoʻliga oʻtgan edi<ref name="Shimizu 1997"/>. Tayinlovdan soʻng, Gohar-Aʼinni Abbosiy xalifaning vaziri [[Faxr ud-Davla ibn Jahir]]ni lavozimidan chetlatish uchun Bagʻdodga yubordi<ref name="Hanne 2008">{{cite journal |last1=Hanne |first1=Eric |title=The Banu Jahir and Their Role in the Abbasid and Saljuq Administrations |journal=Al-Masaq |date=2008 |volume=20 |issue=1 |pages=29–45 |doi=10.1080/09503110701823536 |s2cid=154985025 |url=[https://www.academia.edu/10968481](https://www.academia.edu/10968481) |access-date=22 March 2022 |archive-date=24 June 2023 |archive-url=[https://web.archive.org/web/20230624201425/https://www.academia.edu/10968481] |url-status=dead }}{{Oʻlikhavola|date=aprel 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>. Bir yil avval Bagʻdodda halokatli tartibsizliklar yuz bergan boʻlib, bu jarayonda Nizomulmulkning oʻgʻli [[Mu’ayyad al-Mulk]] ham xavf ostida qolgan edi<ref name="Hanne 2008"/>. Nizomulmulk bu voqealar uchun Faxr ud-Davlani aybdor deb bildi<ref name="Hanne 2008"/>. Gohar-Aʼin 23-iyul kuni Bagʻdodga yetib kelib, 14-avgust, seshanba kuni qabulga kirib, Faxr ud-Davlani lavozimidan olishni talab qiluvchi maktubni topshirdi<ref name="Ibn al-Athir">{{cite book |last1=Ibn al-Athir |last2=Richards |first2=D.S. (translator) |title=The Annals of the Saljuq Turks: Selections from al-Kamil fi'l-Ta'rikh of Ibn al-Athir |date=4 April 2014 |pages=196–8, 201 |publisher=Routledge |isbn=9781317832553 |url=[https://books.google.com/books?id=KB1IAwAAQBAJ]|access-date=27 March 2022|author1-link=Ibn al-Athir }}</ref>. Dastlab [[al-Muqtadiy]] bu talabni qabul qilishdan bosh tortdi<ref name="Hanne 2008"/>. Biroq, 27-avgustda Gohar-Aʼin, agar talab bajarilmasa, saroyga hujum qilish bilan tahdid qila boshladi<ref name="Ibn al-Athir"/>. Zoʻravonlik xavfi ostida qolgan al-Muqtadiyning Nizomulmulk talabiga boʻysunishdan boshqa chorasi qolmadi<ref name="Hanne 2008"/>.

Bu orada Gohar-Aʼinning xatti-harakatlari Bagʻdod aholisining bir qismini qoʻrqitib qoʻygan edi. U har kuni [[namoz vaqtlari]]da baraban chalishni buyurib, „vazirni menga topshirishdan boshqa chora yoʻq. Men kechikishga yoʻl qoʻymayman“, deb qichqirgan<ref name="Shimizu 1997"/>. Ayrim paytlarda mast holatda [[Qasr al-Firdavs]] saroyiga kirib, darvozani yopib qoʻygan va u yerda bir kecha-kunduz qolib ketganligi ham qayd etiladi<ref name="Shimizu 1997"/>. Maʼlumotlarga koʻra, Gohar-Aʼin bir vaqtlar namoz paytlarida marosim barabanlari chalish huquqini soʻragan, biroq bu odatga zid boʻlgani sababli rad etilgan edi<ref name="Ibn al-Athir"/>. Shunga qaramay, buni baribir amalga oshirgach, tanbeh berildi. Bunga javoban sultondan bunday qilishga ruxsat beruvchi farmoni borligini aytgan<ref name="Ibn al-Athir"/>. Gohar-Aʼin, shuningdek, Ibn Jahirni chetlab oʻtib, maktubni bevosita xalifaning oʻziga topshirishni talab qilgan. Bu esa vazirning shaʼni va mavqeiga nisbatan haqorat deb qabul qilingan<ref name="Ibn al-Athir"/>. Bu kabi barcha qilmishlar, ayni paytda, Abbosiy xalifa ustidan saljuqiylar ustunligini namoyon etishga qaratilgan kuch namoyishi ham boʻlgan<ref name="Shimizu 1997"/>.

1080-yil yanvarida Gohar-Aʼin va [[Xumar Tekin ash-Sharobiy]] Malikshoh bilan birga ov qilish uchun [[Xuziston]]ga yoʻl oldilar<ref name="Ibn al-Athir"/>. [[Ibn al-Asir]]ning yozishicha, ular ikkalasi ham [[Basra]]dagi yahudiy soliq ijarachisi [[Ibn Allan]]ni oʻldirishni rejalashtirgan edilar. Sababi u Nizomulmulk himoyasida boʻlgan va Gohar-Aʼin hamda Xumar Tekin Nizomulmulkning dushmanlari hisoblangan<ref name="Ibn al-Athir"/>. [[Ibn al-Javziy]]ning ''[[Muntazam]]'' asariga koʻra esa, Gohar-Aʼin va Xumar Tekin Malikshoh bilan Nizomulmulk oʻrtasida nizo keltirib chiqarishga uringan ikki amir boʻlgan<ref name="Ibn al-Athir"/>. Malikshoh ham Ibn Allanning boyligi va taʼsiri haddan tashqari ortib borishidan xavotirda edi<ref name="Shimizu 1997"/>. Natijada Ibn Allan hibsga olinib, choʻktirib qatl etish buyurildi. Bu hukm Gohar-Aʼinning boʻysunuvchilaridan biri tomonidan ijro etildi<ref name="Shimizu 1997"/><ref name="Ibn al-Athir"/>. Malikshoh Xumar Tekinga Basradagi soliq ijarasini har yili 100 000 [[dinor]] va 100 ot toʻlash sharti bilan berishga rozi boʻldi. Bundan tashqari, Ibn Allanning mol-mulkidan yana 100 000 dinorni oʻz foydasiga musodara qildi<ref name="Ibn al-Athir"/><ref name="Shimizu 1997"/>. Nizomulmulk bu voqeadan gʻazabga toʻlib, uch kun davomida omma oldida koʻrinmadi<ref name="Ibn al-Athir"/><ref name="Shimizu 1997"/>. Keyinchalik Malikshoh sharafiga uyushtirilgan ziyofatda sulton bilan yuzlashdi. Biroq, Malikshoh turli bahonalar keltirdi va masala, koʻrinishidan, yopiq qolgan<ref name="Ibn al-Athir"/><ref name="Shimizu 1997"/>.

Keyingi yillarda Gohar-Aʼin Bagʻdoddagi jamoat tartibsizliklarini bostirish bilan bogʻliq davrlar oraligʻida bir necha yirik harbiy yurishlarda ishtirok etdi<ref name="Iranica"/><ref name="Shimizu 1997"/>. Avvalo, 1085-yil sentyabrida endilikda saljuqiylar xizmatida boʻlgan Faxr ud-Davla ibn Jahir bilan birga [[Mayyafariqin]]dagi [[Marvoniylar (Diyor Bakr)|Marvoniylar]]ga qarshi yurishda qatnashdi<ref name="Shimizu 1997"/><ref name="Iranica"/>. Ibn Jahir yurishida, shuningdek, saljuqiy amirlari [[Qara Tekin]] va [[Anush Tekin]] ham ishtirok etgan<ref name="Shimizu 1997"/>. Ushbu yurish muvaffaqiyatli yakunlangach, Gohar-Aʼin Bagʻdodga qaytdi. Ehtimol, bu vaqtda hamon xalifalik poytaxtining ''shahnasi'' boʻlgan<ref name="Shimizu 1997"/>. 1086-yilning dastlabki oylarida Bagʻdodda besh marotaba tartibsizliklar yuz berdi. Manbalarda ularni bostirishda ''shahna'' ishtirok etgani qayd etiladi. Biroq, uning ismi aniq koʻrsatilmagani sababli bu Gohar-Aʼin boʻlganmi yoki boshqa shaxs ekani nomaʼlum qolmoqda<ref name="Shimizu 1997"/>. 1087-yil aprel yoki may oyida Gohar-Aʼin (va [[Katta Bursuq|Bursuq al-Kabir]]) Bagʻdodga Abbosiy xalifa al-Muqtadiy bilan Malikshohning qizi oʻrtasidagi nikoh marosimi uchun yuk-aslahalarni olib kelgan<ref name="Shimizu 1997"/>.

1087-yil dekabrida Gohar-Aʼin ikkinchi yirik harbiy yurishda ishtirok etdi. Bu safargi yurish Janubiy Iroqdagi [[Batiha]] hududining arab hukmdori [[Mu’azzib ud-Davla Ahmad]]ga qarshi yoʻnaltirilgan edi<ref name="Shimizu 1997"/><ref name="Iranica"/>. Gohar-Aʼin Bagʻdodda boʻlmagan davrda shaharda fuqaroviy tartibsizliklar sezilarli darajada kuchaydi<ref name="Shimizu 1997"/>. 1088-yil fevralida Bagʻdodning Karx va Basra darvozasi mahallalari aholisi oʻrtasida navbatdagi toʻpolon yuz berdi. Bu safar manbalarda uni bostirgan shaxs Gohar-Aʼin ekanligi aniq qayd etilgan<ref name="Shimizu 1997"/>. 1088-yil aprel–may oylarida yuz bergan keyingi tartibsizliklar paytida ham jamoat tartibini saqlashda muhim rol oʻynagan<ref name="Shimizu 1997"/>. Yana bir qoʻzgʻolon 1089-yil iyul–avgust oylarida sodir boʻlib, Dajjoj kanali mahallasining katta qismi talon-toroj qilinib, yoqib yuborilgan<ref name="Shimizu 1997"/>. Bu voqeani bartaraf etish bilan Gohar-Aʼinning ''[[noib]]i'', yaʼni oʻrinbosari boʻlgan Xumar Tekin shugʻullangan<ref name="Shimizu 1997"/>.

1089-yilda Malikshoh [[al-Muqtadiy]]ga maktub yoʻllab, qizini uyiga qaytarishni soʻradi. Chunki u Bagʻdodda oʻzini begonalashgan his qilayotgani aytilgan<ref name="Shimizu 1997"/>. Gohar-Aʼin xalifaning ayrim xizmatchilari bilan birga uni uyiga kuzatib bordi<ref name="Shimizu 1997"/>. Shimizuning taʼkidlashicha, bu holat „Gohar-Aʼinning asosiy vazifasi hanuz sulton bilan xalifa oʻrtasidagi diplomatik aloqalarni saqlab turish boʻlganini“ koʻrsatadi<ref name="Shimizu 1997"/>. Keyinchalik, 1090-yilda [[Banu Mazyad]] hukmdori [[Sayf ud-Davla Sadaqa]] bilan birga [[Basra]]ga borib, [[Qarmatlar]] hujumini qaytarishga yordam bergan<ref name="Shimizu 1997"/>.

1091-yil aprel–may oylarida Gohar-Aʼin Abbosiylar vaziri [[Abu Shujo ar-Ruzravariy]]ni lavozimidan chetlatishda muhim rol oʻynadi<ref name="Shimizu 1997"/>. Malikshoh va Nizomulmulkning vakili Abu Saʼd ibn Samaha Bagʻdodda talonchilikka uchragach, Gohar-Aʼin saljuqiylar saroyiga maktub yoʻllab, ushbu hodisadan shikoyat qildi va jamoat axloqi hamda tartibini taʼminlash xalifa vazirining mas’uliyati ekanini taʼkidladi<ref name="Shimizu 1997"/>. Natijada, al-Muqtadiy huzuriga elchi yuborilgach, Abu Shujo ar-Ruzravariy lavozimidan boʻshatildi<ref name="Shimizu 1997"/>. Keyinchalik Gohar-Aʼin turkman amiri [[Chabaq]] boshchiligidagi [[Hijoz]] va [[Yaman]]ga qilingan harbiy yurishda ham ishtirok etdi<ref name="Shimizu 1997"/>.

Malikshoh vafotidan soʻng Gohar-Aʼin vaziyatdan kelib chiqib, opportunistik tarzda harakat qila boshladi<ref name="Iranica"/>. Dastlab [[Tutush]]ni Malikshohning vorisi sifatida qoʻllab-quvvatladi va Bagʻdodda ''[[xutba]]'' uning nomiga oʻqitildi. Biroq Tutush 1093-yilda [[Suriya]]ga qaytishga majbur boʻlgach, Gohar-Aʼin „murakkab vaziyat“da qolib ketdi<ref name="Shimizu 1997"/>. Shundan soʻng [[Barqiyoruq]] huzuriga borib uzr soʻradi. Amirlar [[Bursuq]] va [[Gumush Tekin al-Jandar]] esa uning tarafini oldilar<ref name="Shimizu 1997"/>. Barqiyoruq Gohar-Aʼinni kechirdi va yana Bagʻdodning ''shahnasi'' etib tayinladi. Biroq, uning ''[[iqto]]sini'' musodara qildi<ref name="Shimizu 1997"/>. Shunga qaramay, oʻsha yilning oʻzida Barqiyoruq qatl etilgan amir [[Yalbad]]ning ''iqto''sini Gohar-Aʼinga berdi. Bir vaqtning oʻzida uning maoshini ham oshirdi<ref name="Shimizu 1997"/>. (Gohar-Aʼinning ''iqto''lari haqidagi qoʻshimcha izoh: Alparslon unga [[Vosit]]ni ''iqto'' qilib bergan edi. Shuningdek, [[Terken Xotun (Malikshoh I ning rafiqasi)|Terken Xotun]]dan [[Takrit]]ni olgan. Biroq, Malikshoh vafotidan keyin Takrit Gumush Tekinga oʻtgan va Gohar-Aʼin bu hududni qayta qoʻlga kirita olmagan)<ref name="Shimizu 1997"/>.

Barqiyoruq qayta tayinlaganidan koʻp oʻtmay, 1093-yil iyulida Bagʻdodning Nasriya mahallasida qoʻzgʻolon yuz berdi. Uni Gohar-Aʼin bostirdi<ref name="Shimizu 1997"/>. 1094-yil fevralida ''[[xutba]]''ni Barqiyoruq nomiga oʻqitishga erishdi. Bu paytda Tutush Bagʻdod uchun oʻz ''shahnasini'' tayinlab, xalifani ''xutbani'' oʻz nomiga oʻqitishga koʻndirmoqchi boʻlgan. Biroq, bu urinish muvaffaqiyatsiz yakunlangan<ref name="Shimizu 1997"/>.

Keyinchalik Gohar-Aʼin bir muddat [[Muhammad I Tapar]] tomonida Barqiyoruqqa qarshi chiqdi. Biroq, oradan koʻp oʻtmay yana tomonini oʻzgartirib, Barqiyoruqni qoʻllab-quvvatlashga qaytdi<ref name="Shimizu 1997"/>. Oxir-oqibat ikki tomon 1100-yil may oyida [[Hamadon]] yaqinidagi [[Safid Rud]]da jangda toʻqnash keldi<ref name="Shimizu 1997"/><ref name="Iranica"/>. Ushbu jangda Gohar-Aʼin Barqiyoruq qoʻshinining oʻng qanotiga [[Izz ud-Davla ibn Sadaqa]] bilan birga qoʻmondonlik qildi. Chap qanotga [[Kerbogʻa]] boshchilik qildi. Markazni esa Barqiyoruqning oʻzi boshqardi<ref name="Shimizu 1997"/>. Jang davomida Gohar-Aʼin qoʻshinlari muvaffaqiyatli harakat qilib, Muhammad Taparning chap qanotini (unga Mu’ayyad al-Mulk qoʻmondonlik qilgan) tor-mor etdilar. Biroq, Barkiyaruqning Kerbogʻa boshchiligidagi chap qanoti quladi va Gohar-Aʼin chekinishga majbur boʻldi<ref name="Shimizu 1997"/>. Chekinish chogʻida uning oti toyib ketdi va yerga yiqildi. Shu paytda qarshi tomondan boʻlgan [[Katta Xuroson|Xuroson]]lik bir askar uni oʻldirib, boshini tanasidan judo qildi<ref name="Shimizu 1997"/>. ([[Ibn al-Javziy]]ning qayd etishicha esa, Gohar-Aʼin oʻz quroli ustiga yiqilib halok boʻlgan)<ref name="Shimizu 1997"/>. Gohar-Aʼinning oʻlimi Barqiyoruq qoʻshinlarining butunlay parokanda boʻlishiga olib keldi va ular jang maydonidan qochib ketdilar<ref name="Shimizu 1997"/>.

Vafotidan soʻng, Gohar-Aʼinning jasadi Bagʻdodga olib kelinib, shaharning sharqiy qismida, [[Abu Manjib riboti]] roʻparasiga dafn etildi<ref name="Shimizu 1997"/>.
== Manbalar ==
{{Manbalar}}
[[Turkum:1100-yilda vafot etganlar]]
[[Turkum:Saljuqiylar imperiyasi sarkardalari]]
[[Turkum:Saljuqiylar imperiyasi davlat amaldorlari]]
[[Turkum:Amaldorlar]]
[[Turkum:Mamluklar]]
[[Turkum:11-asr qullari]]
[[Turkum:Buvayhiylar sulolasi qullari]]