Ҳерcулес Сегҳерс ( талаффузи: Геркулес Сегерс Пиэтерсзоон ) ( 1589-йилда таваллуд топган ) — голландиялик рассом. Голландиянинг Олтин даврининг босма рассоми.[1] Ҳерcулес Сегҳерс ўз даврининг „энг илҳомлантирилган, экспериментал ва ўзига хос ландшафт муаллифи“ ва инновацион босмачи деб аталган.[2]

Ҳерcулес Сегҳерс

Геркулес Сегерс, То'ртта минорали шаҳар, 1631-йил; силлиқлаш ва қуруқ нуқта. " Cинcиннати сан'ат музейи ". Одатда г'айриоддий этчинг: рангли пахта устига яшил рангда босилган кулранг ва қора гуваш билан ишланган.
Ҳақиқий исмиҲерcулес Пиэтерсзоон Сегҳерс
Таваллуди 1589- йил
Вафоти 1638- йил
Миллати Голландия
Соҳаси Расм, Босиб чиқариш, Пейзаж санъати
Оқим Голландия Олтин Асри

Ҳаёт

Тоғли ландшафт, 1650- йил; Сегерс томонидан панелдаги мой. Бредиус музейи, Гаага — 2007- йил октабр ойида ёнғин натижасида вайрон бўлган.[1][3]

Геркулес Сегерс Пиэтерсзоон Ҳаарлемда, 1596- йилда Амстердамга кўчиб ўтган. Фландриялик меннонит мато савдогарининг ўғли бўлган. Геркулес Сегерс ўша даврнинг этакчи фламанд ландшафтчиси Гиллис ван Конинкслунинг шогирди бўлган, аммо унинг шогирдлиги 1606-йилда Конинкслунинг ўлими туфайли қисқартирилган. Сегерс ва Ҳерcулес Сегҳерснинг отаси Питер Ластман сингари бир қанча асарларини студия таркибидаги ким ошди савдосида кўп асарларини сотиб олишди. Сегерснинг отаси 1612-йилда вафот этди, шундан сўнг Ҳерcулес Сегҳерс Ҳаарлемга қайтиб , Авлиё Луқонинг Ҳаарлем гилдиясига қўшилди.

Геркулес Сегерс Пиэтерсзоон 1614-йилда қизининг ноқонуний васийлигини олиш учун Амстердамга қайтиб келди. Ўша йили ўзидан ўн олти ёш катта бўлган Антверпенлик Аннеке ван дер Бруггенга уйланди. 1620-йилда Ҳерcулес Сегҳерс Линденграхтдаги Иорданда тахминан 4000 гулденга катта уй сотиб олди, аммо 1620-йилларнинг охирига келиб қарзга ботган ва 1631-йилда Ҳерcулес Сегҳерсни сотишга мажбур бўлган. 1912- йилда бузиб ташланган уйнинг юқори қисмидаги студиясидан ўзининг чизмаларидан бирида жойлашган яқинда тугатилган Ноордеркеркни кўрди.[4]

Ўша йили Ҳерcулес Сегҳерс Утрехтга кўчиб ўтди ва санъат асарларини сотишни бошлади. 1633-йилда Гаагага кўчиб ўтди. Ҳерcулес Сегҳерс 1638-йилда вафот этганга ўхшайди, Корнелия де Витте „Геркулес Питерз“ нинг беваси сифатида тилга олинади. Сегҳер ҳаётининг кўплаб батафсил ҳужжатлари сингари, бу ҳавола ҳам унинг исмининг камдан-кам учрайдиганлигига боғлиқ бўлади.. Кейинчалик баъзи манбалар Сегерс умрининг охирларида ичишни ва зинапоядан йиқилиб вафот этганини айтишди.

Самуэл ван Ҳугстратеннинг Инлейдинг тот де ҳооге счооле дер счилдерконст (Олий рассомлик мактабига кириш) ўлимидан кейинги обрўсини оширди..

Чоп этиш

Фир билан ландшафт, c. 1620-30; Рижксмусеумда бўялган қоғозга чизилган

Геркулес Сегерс Пиэтерсзоон асосан ўзининг инновацион ғоялари билан машҳур, асосан ландшафтлар, улар кўпинча рангли қоғоз ёки матога, рангли сиёҳ билан, қўлда бўялган ва кўпинча турли ўлчамларда қўлда кесилган. Ҳерcулес Сегҳерс шунингдек, қуруқ нуқта ва акватинт шаклини, шунингдек, бошқа эффектлардан фойдаланган, масалан, қўпол матони чоп этиш орқали чоп этиш, доғли эффект учун.

Геркулес Сегерс Пиэтерсзооннинг эллик тўртта пластинкасидан атиги 183 та маълум таассурот сақланиб қолган ва уларнинг аксарияти ҳозирда музейларда сақланмоқда; Рижксмусеум босма хонаси осонгина энг яхши тўпламга эга. Рембрандт Сегерснинг иккала расмини (саккизтаси бор эди) ва нашрларини тўплади ва ўзининг асл лавҳаларидан бири — Тобиас ва фаришта (ҲБ 1) ни сотиб олди[5], у ўзининг Мисрга парвози (Б 56) шаклида қайта ишлаган ва кўп нарсаларни сақлаб қолган. ландшафтдан. Рембрандт, шунингдек, Сегернинг " Тоғ манзараси " расмини қайта ишлади, ҳозир Уффизи ва унинг ландшафт услуби Сегерснинг баъзи таъсирини кўрсатади.

Геркулес Сегерс Пиэтерсзоон нашрларининг санаси номаълум бўлиб қолса-да, унинг тўртта минорали шаҳарчаси (ҲБ 29) кейинги нашрлардан бири ва расмлар билан таққосланафи.Тахминан 1631- йилга тўғри келади. Омон қолган таассуротларнинг оз сонини ҳисобга олсак, босма нашрлар унинг асосий даромад манбаи бўлган бўлиши даргумон. Унинг китоблар тўплами (Рижксмусеум ҳаволасига қаранг) 17- аср нашри учун ноодатий натюрморт мавзусидир.

Геркулес Сегерс Пиэтерсзоон „шакар чақиши“ акватинт техникасини ихтиро қилганга ўхшайди, бир асрдан кўпроқ вақт ўтгач, Англияда Александр Козенс томонидан қайта кашф этилган (уни кўтарувчи ерга қирқиш деб ҳам аташган).

Расмлар

Панорамик ландшафт, c. 1625; тувалдаги ёғли расм, панелга ўрнатилган Бойманс-ван Беунинген музейи, 1951-йилдан бери фақат Сегерсга тегишли[6]

Ҳеркулес Сегерс, эҳтимол, ўз замондошларига "Дарё водийси" каби ландшафтлар ва натюрморт расмлари билан машҳур бўлган; унинг расмлари ҳам камдан-кам учрайди, эҳтимол атиги ўн бештаси омон қолган (биттаси 2007- йил октабр ойида ёнғинда вайрон бўлган[7]). Стадҳолдер, Оранге шаҳзодаси Фредерик Генри 1632- йилда ландшафтларни сотиб олди. Унинг кўплаб чизилган ландшафтлари ажойиб тоғли композициялардир, аммо унинг нашрларида кўпинча экстремал мавзу эмас, балки техник ёндашув.

Геркулес Сегерс Пиэтерсзоон омонидан чизилган ландшафтлар кенг горизонтал кўринишга эга бўлиб, осмондан кўра эрга урғу беради; Гемäлдегалериэдаги иккита, Берлин ўзгарган таъмни қондириш учун асрнинг охирида тепага осмон чизиқлари қўшилган. Конинкслодан ташқари, Сегерс Фламанд ландшафти анъаналаридан, эҳтимол, айниқса Жоос де Момпер ва Роэландт Саверидан, шунингдек, „маннеристнинг ҳаёлий ва истиқболли томонлари“ ландшафт расмини тортди.[8] Сегерснинг бешта расмига эга бўлган денгиз рассоми Ян ван де Каппел коллекциясининг 1680-йилдаги инвентаризациясида улардан бири Брюсселнинг кўриниши сифатида тасвирланган, бу тўғри бўлса, Сегерс у эрга, эҳтимол ёшлигида, унинг услуби фламанд тилини акс эттирганида саёҳат қилганлигини англатади. таъсири (унинг ишининг хронологияси аниқ бўлади).[1]

Рассом ишлари

Адабиётлар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Сегерс ис ин фаcт тҳе море cоммон форм ин cонтемпорарй доcуменц, анд wас усед бй тҳе паинтер ҳимселф (модерн усе ис абоут эқуаллй дивидед бетwеэн тҳе тwо): Неил МаcЛарен, Тҳе Дутч Счоол, 1600-1800, Волуме И, Натионал Галлерй Cаталогуэс, п. 418-20, 1991, Натионал Галлерй, Лондон, ИСБН 0-947645-99-3
  2. ↑ Сливе, 183
  3. ↑ Тҳе аттрибутион ис cонтестед бй манй. Сеэ отҳер референcес фор тҳе фире ин Амерсфоорт.
  4. ↑ Каннегиэтер, З.Ж. (1942) Ҳет ҳуис ван Ҳерcулес Сегерс оп де Линденграчт те Амстердам. Ин: Ҳисторисче студиëн эн счецен, п. 24-25. Тҳе аcтуал приcе оф тҳе ҳоусе ис нот реcордед, анд ис ан эстимате бй Каннегиэтер, басед он симилар салес.
  5. ↑ Ин фаcт а фреэ cопй бй Сегҳерс оф тҳе Гоудт принт оф Адам Элшеимер'с „Ларге Тобиас“ паинтинг, ноw лост. Сеэ Сливе, 184
  6. ↑ Р ван Луттервелт, Дутч Мусеумс, п.202, 1960, Тҳамес & Ҳудсон, Лондон.
  7. ↑ Армандо Мусеум ин Руинс Афтер Фире
  8. ↑ Сливе, 184-185

Манбалар

  • Жорж С. Кеес ин: КЛ Спангенберг (эд), Сих Cентуриэс оф Мастер Принц, Cинcиннати Арт Мусеум, 1993, но.с 75 & 76,ИСБН 0-931537-15-0
  • Сливе, Сеймур, Голландия расмлари, 1600-1800, Яле УП, 1995,ИСБН 0300074514

Қўшимча ўқиш

Ҳаволалар