Hibati sahifasining manbasini koʻrish

[[Fayl:Charcoal_brazier,hibachi,katori-city,japan.jpg|right|thumb|180x180px| Chinni hibati]]
[[Fayl:The_real_hibachi.jpg|thumb|180x180px| 1880-1900-yillarda burchakdagi anʼanaviy hibati]]
[[Fayl:Edo_Hibachi.JPG|thumb|180x180px| Edo davridagi uylar (Fukagava Edo muzeyi)]]
'''Hibati''' (talaffuzning yana bir varianti — hibachi) — isitish va ovqat pishirish uchun anʼanaviy koʻchma yapon pechkasi, anʼanaviy ravishda xonaning markazida joylashgan<ref>{{veb manbasi |title=Хибачи |author=Константин Симонов |url=http://ouc.ru/simonov/hibachi.html |lang=ru |website=Библиотека поэзии |accessdate=2020-02-15 |deadlink=yes |archiveurl=https://web.archive.org/20160425185807/http://ouc.ru/simonov/hibachi.html |archivedate=2016-04-25 }}</ref><ref>{{veb manbasi |url=http://japantoday.ru/entsiklopediya-yaponii-ot-a-do-ya/hibati.html |title=Хибати |subtitle=«Япония от А до Я». Энциклопедия. EdwART. 2009 |lang=ru |website="Япония сегодня" |quote=''<small>Хибати — переносная жаровня, сделанная из металла, глины или фарфора. Используется для обогрева в легко продуваемых помещениях японского дома.</small>'' |accessdate=2020-02-15}}</ref><ref>{{veb manbasi |url=http://aarita.ru/articles/34-yaponskaya-kukhnya.html |title=Японская кухня |lang=ru |website=Арита |accessdate=2020-02-15 |arxivsana=2020-02-15 |arxivurl=https://web.archive.org/web/20200215150526/http://aarita.ru/articles/34-yaponskaya-kukhnya.html }}</ref><ref>{{статья |автор=Удалова Е. Г. |заглавие=Мои родственники – участники Русско-японской войны |ссылка=http://www.st-petersburg.ru.emb-japan.go.jp/HP_verstka_71_4.pdf |издание=«История Петербурга» |тип=журнал |место=СПб. |издательство=«Полторак» |год=2015 |месяц=3 |число=25 |номер=1 (71) |страницы=97–103 |issn=2658-6614 |язык=ru}}</ref>.

== Xususiyatlari ==
Rivojlanishining dastlabki bosqichida (794—1185-yillar) shunchaki xonaning markaziga joylashtirilgan choʻgʻlanib turgan koʻmir solingan xurmacha boʻlgan. Idishning pastki qismiga qum sepilgan, ustiga issiq koʻmirlar solingan, tepasiga metall panjara qoʻyilgan va unda ovqat pishirilgan. Takomillashtirilgan va koʻproq funksiyali hibati turi XIX asrning oxirida shakllantirilgan<ref>{{veb manbasi |url=http://sakhvesti.ru/toprint.php?div=gubved&id=11694 |title=Вещи рассказывают. И никакой политики |author=Владимир Елисеев |lang=ru |website=РИА Сахалин-Курилы |date=2009-07-09 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20160509090146/http://sakhvesti.ru/toprint.php?div=gubved&id=11694 |archivedate=2016-05-09 |deadlink=yes |accessdate=2016-05-09 }}</ref>.

Zamonaviy Rossiya hududida hibatilar Saxalin (Karafuto) va Kuril yapon kolonistlari, shuningdek, Uzoq Sharqdagi koreyslar orasida mashhur boʻlgan. Rus koʻchmanchilari, qolaversa, bunday isitish usulini ibtidoiy deb hisoblashgan: Yaponiya namunasidagi koʻchma pechlar nisbatan kam issiqlik bergan, buning natijasida atrofdagi binolarning harorati juda past boʻlgan va ruslar, shu jumladan rus-yapon urushining rus asirlarining tavsiflariga koʻra, sovuqdan jiddiy azob chekkan.<sup>[6]</sup> Yaponlar odatda salqin xonalarda uxlashni afzal koʻradi va kamdan-kam hollarda yotoqxonalarni isitadi, shu jumladan, tejash sabablariga koʻra. Bundan tashqari, hibatilarning kichik hajmi ovqatni kichik porsiyalar bilan tayyorlash imkonini beradi<ref>{{veb manbasi |title=Военноплѣнные. Обзоръ Центральнаго Справочнаго Бюро во время русско-японской войны |author=Мартенс Ф. Ф., Бухе Е. А. |url=http://personalhistory.ru/papers/Военнопленные1907.htm |lang=ru |date=1907-03 |website=personalhistory.ru |accessdate=2020-02-15}}</ref>.

Hibatini koʻpincha sitirin va teppanyaki bilan adashtirishgani.

== Manbalar ==
{{manbalar}}
[[Turkum:oshxona jihozlari]]