Inkor

'Инкормиқдор ва сифатъ — кетма-кет келаётган 2 босқич (ҳолат) ўртасидаги боғлиқлик ва ворисликни ифодаловчи фалсафий ту-шунча. И. — объектнинг ўзгариши шарти бўлиб, унда баъзи элементлар шунчаки йўқолмай, балки янги сифатда сакданиб қолади. Кенг маънода — бирор ўзгариш, тараққиётни ўз ичига олувчи муҳим босқич, лаҳза (момент)ни ифодалайди. Оламдаги ҳар қандай ўзгаришда, албатта, И. лаҳзаси бўлади, уни четлаб ўтиш мумкин эмас. Масалан, тараққиётнинг исталган бир босқичи иккинчи босқич учун замин тайёрлайди.

И. тушунчаси инкорни инкор қонунининг энг муҳим белгиси, янги билан эскини боғловчи асосий бўғин ҳисобланади.