Isʼhoq posho
Ис’ҳоқ пошо — Усмонийлар империясининг ўн бешинчи буюк Вазири. Меҳмед ИИ Фотиҳ ва унинг ўғли Боязид ИИ даврида Усмонийлар империясини 1469-1472-йилларда ҳамда 1481-1482-йилларда садразимлик яни буюк вазирлик лавозимида бошқарган тарихий шахс.
| Ис'ҳоқ пошо | |
|---|---|
туркча: İшак Паşа | |
 | |
|
Мансаб даври 1469-йилдан – 1472-йилгача | |
| Монарх | Меҳмед ИИ Фотиҳ |
| Ҳукмдор | Меҳмед ИИ Фотиҳ |
| Ўтмишдоши | Рум Меҳмед пошо |
| Вориси | Вали Маҳмуд пошо |
| Усмонийлар буюк вазири | |
|
Мансаб даври 1481-йил – 1482-йил | |
| Ҳукмдор | Боязид ИИ |
| Ўтмишдоши | Карамани Меҳмед Паша |
| Вориси | Хожа Довуд пошо |
| Шахсий маълумотлари | |
| Вафоти |
1497-йил Салоники |
| Дини | ислом, суннийлик |
Ҳаёти
Ис’ҳоқ пошо асли Саруҳанлик бўлган. Тарихчиларнинг маълумотларига кўра Истанбул фатх этилиши арафасида Ис’ҳоқ пошо Анадолу бейларбейи лавозимида фаолият юритган. Аммо фатх даврида Анадолу бейлербейи ҳҳам Ис’ҳоқ эканлиги айтилган. Аммо кейинчалик буюк вазир бўлган Ис’ҳоқ пошоми йики йўқ буни ҳеч бир тарихчи аниқ айтиб қолдирмаган. Улардан бири турк миллатига мансуб пошо бўлиб, отасининг исми Иброҳим бўлиб, у Ис’ҳоқ пошо ибн Иброҳим деб танилган. Иккинчиси — Ис’ҳоқ пошо ибн Абдуллоҳ деб танилган ва Помак аслининг таянчи сифатида тарбияланган ва ўсган, Мурод ИИ даврида хазинадан вазирга қадар кўтарилган пошодир. Ундан аввалги Ўғузоғлу İса Бей Анадолу вилоятининг охирги ҳокими бўлиб, Анқарани марказга айлантирган.
Биринчи буюк вазирлик даври
Рум Меҳмед пошо ҳокимиятдан четлатилгач, Вазир лавозимига тайинланди. Меҳмед ИИ Фотиҳнинг биринчи вазифаси уни Караманга юбориш эди. Ис’ҳоқ пошо Караманда катта қаршиликка дуч келмади. 1470-йилда у Караман халқининг бир қисмини Истанбулга олиб келди. Ушбу келганлар Аксарай шаҳридан бўлган ва уларнинг туманлари Истанбул шаҳрига ўзларининг номлари билан аталган. 1472-йилда ишдан бўшатилган.
1481-йилда Фотиҳ вафотидан кейин Буюк Вазир Караманли Меҳмет Пошо шаҳзода Жемни подшоҳлик учун қўллаб-қувватлаган, Ишак бошо эса Баезидни қўллаб-қувватлаган.
Иккинчи буюк вазирлик даври
Боязид ИИ тахтга ўтирди ва яна Ис’ҳоқ пошони яна буюк вазирга айлантирди. Бироқ, султон тез орада зарарли деб ўйлаган одамларни йўқ қилишга уриниб кўрди ва 1482-йилда Ишоқ пошо ишдан бўшатилди. Ис’ҳоқ пошо умрининг сўнгги йилларини Салоникида ўтказди ва 1497-йилда шу ерда вафот этди.