Kucuron

Куcурон (фр) — қишлоқ (коммуна) Воклуза департаментидаги қишлоқ. Провенcе-Алпес-Кот-д'Азур минтақаси, жануби-шарқидаги Франсия. Унинг аҳолиси „Cуcуроннаис“ деб аталади.

Луберон тоғ тизмасининг жанубий томонида жойлашган Кукурон узум ва зайтун дарахтлари ён бағирлари билан ўралган. Қишлоқда бир нечта кооперативлар мавжуд, жумладан, вино ва зайтун мойи ишлаб чиқариш учун. Ҳозирги қишлоқ 11-асрдан аввалроқ жойлашган бўлиб, 1720-йилда жиддий вабо эпидемиясига учраган. Унинг асосий хусусиятлари унинг асосий майдонини эгаллаган узун кўл (л’этанг) бўлиб, ўрта асрлар сақлаш ва иккита черков.

Cуcурон иккита филмда акс этади: Яхши йил ва Томдаги отлиқ (франсуз. Ле ҳуссард сур ле тоит).

Географияси

Кукурон Луберон тоғ тизмасининг жанубий томонида жойлашган бўлиб, Аигес водийсининг шимолий ёнбағирининг кўп қисмини ўз ичига олади, жанубга секин эгилади. Cуcурон қишлоқ округи Луберон минтақавий боғининг бир қисмидир (Парc натурел рéгионал ду Луберон).

Қишлоқ ҳудудининг энг баланд нуқтаси унинг шимолий учида, денгиз сатҳидан 1040 м баландликда, Луберон чўққисида жойлашган. Қишлоқнинг ўзи заффредан иборат ҳудудда ҳукмронлик қилувчи тепаликда жойлашган бўлиб, қишлоқнинг энг баланд қисми 375 м. узумзорлар ён бағирлари ва сабзавот экинлари, дон (буғдой далалари) ёки ташландиқ қишлоқ хўжалиги ерлари билан ўралган.

Ҳудуднинг энг жанубий қисми Дуранснинг аллювиал текислик қисмидир. Қишлоқ ҳудудини бир нечта дарёлар суғоради, бунга Вабре ва Эрмитаж оқимлари киради — иккинчиси қишлоқни таъминлайди.

„Тилимларда“ эр участкалари Галло-Рим даврининг мерос ҳудудлари (виллалари) бўлиши мумкин — иккита жой аниқ аниқланган ва қазилган.

Йирик шаҳарлардан масофа

Қавслар ичида кўрсатилган вақтлар тегишли бўлганда автомобил йўли бўйлаб саёҳатнинг бир қисмини ўз ичига олган тахминлардир.

• Пертуис: 12 км (15 дақиқа)
• Апт: 26 км (30 дақиқа)
• Каваиллон: 28 км (45 дақиқа)
• Аих-эн-Провенcе: 37 км (35 дақиқа)
• Марсел: 65 км (55 дақиқа)
• Авигнон: 66 км (1 соат)

Кукуронга энг яқин қишлоқлар: Ансоуис (5 км), Ваугинес (2,2 км), Лоурмарин (7,4 км) ва Cаденет (8 км)).

Топонимия

Маҳаллий урф-одатлар қишлоқ номининг келиб чиқишини кўплаб Провенс қишлоқлари каби Юлий Цезарга боғлайди. Қайсар бу жойнинг аҳолисининг югураётганини кўриб, лотинча cуррунт? („Нега улар югуради?“) иборасини айтгани айтилади. Аслида Cуcурон, турли хил имлолар остида, жанубий Францияда кенг тарқалган жой номи бўлиб, чўққи, тепалик деган маънони англатади. Кўпгина аҳоли пунктлари, шунингдек, турли қишлоқлар шундай номланган: Cоуcоурон (Ардèче), Cугурон (Ҳауте-Гаронне), Cуқуэрон (Пйрéнéэс- Атлантиқуэс).

Қишлоқ номи ҳинд-эвропагача бўлган „Кук“ илдизидан келиб чиққан бўлиб, баланд тоғда ёки думалоқ тепада жойлашган жойни англатади. Қишлоқ турли номларга эга: 11-асрда кастро Кукуроне ва кастро Cуcуроау, 12-асрда Тертиторио Cуcуронис, Cуcурон 16-асрда.

Тарихи

Қишлоққа қараш

Рампарц

Ўрта асрлар қишлоғи ўрни Неолит давридан (Кастела деб номланган жойда) эгалланган. прототарих даврида у Дуранcе бўйлаб ташкил этилган Дексиватенинг Гаулс ҳудудида бўлган. , Cонч қабрлари томонидан кўрсатилган.

Қишлоқнинг жанубида жойлашган текисликдаги жой Галло-Рим даврига оид: у ерда унумдор ерлардан фойдаланган ҳолда виллалари барпо этилган, бир қанча дафн майдонлари] бўлган. ва мақбара — Пуриэр мақбараси, милоддан аввалги 1-асрга оид.

Ўрта асрларда Рейлан-Валенс оиласи томонидан тепаликда кастр (қал’а) қурилган: ҳозирги қишлоқ 11-асрдан аввалроқ бўлиб, биринчи марта 1024-йилда келтирилган. cаструм cуcуроне номи остида. Қал’а сенёрлар (лордлар) бир неча оилалари: 12-асрда сабранлар, кейин Кастилон ва Ораисон оилалари қўллари орасидан ўтган. биргаликда сенёрликда ва ниҳоят 18-аср охирида Ла Тоур-д'Аигуэс дан Бруни. Айни пайтда „консуллик“ ташкил этилди; Қишлоқни маҳаллий судлар ва қуйи судларни назорат қилувчи „консуллар“ бошқарар эди.

Ўрта асрларнинг охирларида Кукурон 1501-йилда расман қувиб чиқарилган яҳудий жамоасига мезбонлик қилган. Унда 15-аср охирида Луберон аҳолиси қайта кўтарилганидан кейин Ваудоис озчилик ҳам яшаган. 1534 йилда Аих-эн-Провенcе архиепископи бу „бид’атчилар“дан ўнтасини қатл қилди, улар орасида Кукурон аҳолиси ҳам бор эди. Бироқ Франсуз дин урушлари даврида Кукурон атрофдаги қишлоқлардан фарқли ўлароқ, асосан католик бўлиб қолган.

1720-21-йилларда қишлоқ Марселдан тарқалган вабо эпидемиясидан қаттиқ зарар кўрди.

Герби

Армс оф Cуcурон

Қўллар қуйидагилар билан безатилган:
Гулес фонида эшикли кумуш минора ва стрелкаларлар. Миноранинг ён томонида симметрик профилга эга иккита йиртқич бор, улар минорани ушлаб турадилар; ўнгдагилар ўнг қўллари билан, чапдагилар чап қўллари билан, иккинчи қўллари эса таёқчани ушлаб туради.

Cуcурон шиори: cуcуррунт сед вихерунт (улар югуришди, лекин енгишди)

Ҳокимлар рўйхати

Нотре-Даме-де-Беаулиэу — қишлоқ черкови

Черков эшиги

Ҳокимлар рўйхати

Муддат	Исм
1995–2001	Ален Гардон
2001–2008	Жерар Ливолси
2008–2020	Рожер Деранқуэ
2020 — амалдаги президент	Филипп тухуми

Демографияси

Қишлоқда 14-аср бошларида 1000 га яқин аҳоли истиқомат қилган ва 1720-1 йиллардаги Буюк Марсел вабоси арафасида бу аҳоли сони 2000 га яқин эди. Вабо туфайли ўлимлар 18-асрда аҳолининг кескин камайишига олиб келди, бу пасайиш 19-асрда қишлоқ парвози билан қўшилди.

Қишлоқ аҳолиси Cуcуроннаис деб аталади.

Иқтисодиёти

Қишлоқда савдогарлар кўп: дўкон, тамаки дўкони, иккита новвойхона ва қассоб, дорихона, ресторанлар, барлар ва меҳмонхона. 2005-йил январидан бери АДСЛ (кенг полосали интернет) мавжуд.

Қишлоқ хўжалиги

Қишлоқ ерларида топилган узумчилик (узумзорлар) ва сабзавот экинлари (хусусан, қушқўнмас) Биринчи жаҳон уруши давридан. Қишлоқда бир нечта кооператив бор: бири гилос мураббо, буғдой ва бошқа дон қишлоқ хўжалиги кооперативи, узумчилик кооперативи ва иккита зайтун мойи [[мой заводи]. |тегирмонлар]] ноябр ойининг ўрталарида зайтун етиштирувчиларга ўз эшикларини очади.

Қишлоқда Côтес ду Луберон АОC винолари ишлаб чиқарилади — АОC қисқартмаси Апеллатион д'оригине cонтрôлéэ (келиб чиқиш жойининг бошқариладиган белгиси) деган маънони англатади. АОC бўлмаган винолар тасдиқланганидан кейин „вин де пайс д’Аигуэс“ деб этикетланиши мумкин.

Атрофдаги бошқа ҳудудлар сингари, Кукуронда зайтун етиштириш ривожланмоқда.

Туризм

Руинс

Луберондаги барча муниципалитетларда бўлгани каби, туризм ҳам маҳаллий иқтисодиётда бевосита ёки билвосита рол ўйнайди.

Луберонда туризмнинг учта асосий тури мавжуд. Биринчидан, маданий, бу қишлоқ тепаликлари ва байрамлари меросига таянади. Иккинчидан, дам олиш туризми, бунинг натижасида „чамбрес д’ҳотес“ (ётоқ ва нонушталар), меҳмонхоналар ва ижара мулклари сезиларли даражада ривожланди; сузиш ҳавзалари ва прованс бозорларининг катта концентрацияси. Ниҳоят, Луберон ва унинг атрофидаги пиёда йўллари ва қўриқланадиган қишлоқлари фойда келтирадиган пиёда дам олиш кунлари.

Таълими

Қишлоқда давлат бошланғич мактаби бор, кейин ўқувчилар „Ле Луберон“га юборилади. ', Cаденетдаги қуйи ўрта мактаб, кейин Вал де Дуранс лицей (ўрта мактаб) Пертуис (асосий таълим) ёки Александр Дюма коллежи Каваиллон ёки Алфонс Беноит коллежи Л'Исле-сур- ла-Соргуэ (техник таълим).

Маҳаллий ҳаёти

Сешанба кунлари бозор бўлиб ўтади ва иккита асосий байрам қишлоқ ҳаётини белгилайди:

• „Наср фестивали“ июл ойининг бошида бўлиб ўтади.
• Авлиё Тüл байрами 21-майдан кейинги биринчи шанба куни бўлиб ўтади: л’арбре де маи „май дарахти“ — терак эркаклар томонидан денгиз орқали олиб ўтилади. қишлоқ ва черковнинг олд томонини боғлаб қўйди. Бу 1720 йилги вабога чек қўйиш учун „авлиёнинг аралашуви“ муносабати билан нишонланади.

Тўртта тунги бозорлар ҳар йили июл ва август ойлари орасида, л'éтанг (ҳовуз) атрофида, одатда июлнинг охирги икки жума куни ва августнинг биринчи икки кунлари ўтказилади. Бу бозорларга маҳаллий ҳунармандлар ва ишлаб чиқарувчилар ташриф буюришади.

Қишлоқда Томдаги отлиқ ва Яхши йил филмларидан лавҳалар суратга олинди.

Қизиқарли жойлар

Л'éтанг — қишлоқнинг бош майдонидаги катта сув ҳавзаси

Нотре-Даме-де-Беаувоир ибодатхонаси

• Бассин де л'éтанг — қишлоқнинг шимолида жойлашган, 14-аср бошларига тегишли бўлган катта тўртбурчакли сув ҳавзаси: илгари у қишлоқда тегирмон билан таъминланган.
• Нотр-Дам-де-Беаулиэу черков — қисман Прованснинг романтик услубида (13-аср), қисман Готик услубда.
• Нотр-Дам-де-Беаувоир ибодатхонаси (эрта Романеск), акс ҳолда Эрмитаж номи билан ҳам танилган. Дастлаб кичик зиёрат зиёратгоҳ, париш қўшимчаси, 1292 йилдан бери бир нечта васиятномаларда келтирилган. Рим ибодатхонасидан фақат арк шаклидаги гумбаз қолган. Охирги кўрфази кейинчалик турар-жойга айлантирилган. 17-аср бошида уни 1602-йилда қўнғироқ минораси, 1613-йилда эрмитаж ва 1614-1620-йилларда янги нав қурган қардошлик сақлаб қолган. Франсуз инқилобидан кейин коммунал мулк бўлиб, 1957-йилда, кейин яна 1970-йилларнинг ўрталарида тикланган.
• Ўрта аср деворлари, дарвозалари ва миноралари, жумладан қўнғироқ минораси ёки „Соат минораси“ — 13—16-асрлар. ўрта асрларда шаҳарни кетма-кет учта девор ўраб олган.
• қал'а вайроналари ва заффрега қазилган ертўлалар — „Сент-Мишел минораси“ деб номланган 14-асрга оид тўртбурчак минора қолдиқлари.
• ХВИ аср зайтун мойи заводи, қишлоқ жанубидаги қўрғонлар остидан қазилган ғорда.
• Узумчилик кооператив вино сехи
• Муниципал кутубхона
• Марк Дейдиэр Музей, кукуроннаис олими номи билан аталган — археологик галло-рим ва неолит қазишмалари, маҳаллий этнография ва қишлоқ тарихини ўз ичига олади.
• 2010-йилда Франсия Маданият вазирлиги ва атроф-муҳитни муҳофаза қилиш бўйича „Ажойиб боғ“ ёрлиғи билан тақдирланган Павиллон де Галон боғи.
• „Cи“ номли кинотеатр тахминан 100 ўринга эга галон; франсуз ва хорижий филмларни намойиш этади.

Оммабоп ифода

Франсиянинг жанубидаги тилда „Cуcурон-лес-Оливеттес“ атамаси узоқ жойни англатади, қизиқиш ва мавжуд бўлмаган жой.Андоза:Иқтибос керак

Қишлоққа алоқадор таниқли шахслар

• Жан Жозеф Мариус Диулуф (1771–1840), Прованс шоир Кукуронда вафот этган.