Laylo al-Axyaliyya
Laylo binti Abdulloh ibn Shaddod ibn Ka’b al-Axyaliyya (arabcha: ليلى بنت عبدالله بن شداد بن كعب الأخيليّة) (vafoti taxminan hijriy 75/694 × 90/709)[1], yoki shunchaki Laylo al-Axyaliyya (arabcha: ليلى الأخيليّة) she’riyati, notiqligi, kuchli shaxsiyati va go‘zalligi bilan mashhur bo‘lgan taniqli Umaviylar davridagi arabistonlik shoira edi. Ellikka yaqin qisqa she’ri saqlanib qolgan. Ular orasida sevgilisi Tavba ibn Humayr uchun marsiyalar, an-Nabig‘a bilan o‘zaro aytishgan haqoratomuz hajvlar va xalifalar Usmon hamda Abdulmalik ibn Marvon uchun madhiyalar bor[2][3][4].
| Laylo al-Axyaliyya | |
|---|---|
| Tavalludi |
7-asr o‘rtalarigacha Markaziy Arabiston yarimoroli |
| Vafoti |
taxminan 694–709 milodiy Samava yaqinida |
| Kasbi | Shoira |
| Ijod qilgan tillari | Arab tili |
| Fuqaroligi | arabistonlik |
| Tanlangan asarlari | Tavba ibn Humayyir uchun marsiyalar, xalifalar Usmon va Abdulmalik ibn Marvon uchun madhiyalar |
| Turmush oʻrtogʻi | Savvar Ibn Avfa al-Qushayriy |
| Bolalari | Bir necha (ismlari noma’lum) |
Hayoti
U Banu Amir qabilasining Banu Uqayl bo‘limiga mansub oilada tug‘ilgan; tasodifan bu Qays ibn al-Mullava va Laylo al-Amiriya mansub bo‘lgan — Layli va Majnun janriga ilhom bergan — qabilaning o‘zi edi. Biroq ulardan farqli ravishda, u shahar aholisi bo‘lib, badaviy emas edi.[manba kerak]
Yoshligida u Tavba ibn Humayrga bo‘lgan muhabbati bilan tanilgan, ammo otasi nikohga rozi bo‘lmay, u Abi al-Aslа ismli kishiga turmushga chiqqan. Tavba uning turmushga chiqqaniga qaramay, uni ko‘rishga kelishda davom etdi, oxiri eri xalifaga shikoyat qildi va xalifa Tavbani ketishga majbur qildi. Eri rashkka chiday olmay, uni taloq qildi. Shundan so‘ng u ismi noma’lum bir shoirga turmushga chiqdi va ko‘p farzandli bo‘ldi, ular haqida oz narsa ma’lum.
She’riyati va ta’siri
Uning kuchli shaxsiyati va shuhrati unga Umaviylar va boshqalarning saroylariga kirish imkonini berdi.
U omma oldida o‘z muhabbati haqida gapirishga jur’at etgan ilk davr arab shoiralaridan kam sonlilaridan biri edi; bu she’riyat ayniqsa Tavba b. al-Humayr bilan bog‘lanadi: «Laylo va Tavba bir-birini sevib qolgan edi. Ammo Tavba Layloning qo‘lini so‘rab kelganida, otasi rozi bo‘lmadi va Layloni boshqa kishiga uzatdi. Keyinroq Tavba o‘ldirildi va bu Layloning motam she’rlariga ilhom bo‘ldi»[5]. Buni yanada jasur qilgani shuki, u boshqa kishiga (Savvar b. Avfa al-Qushayri) turmushga chiqqan edi[6]. Shunga qaramay, ishqiy she’r uning yagona janri emas edi: u siyosatdan qochgan bo‘lsa-da, mavzular jihatidan rang-barang edi. Bu unga vaqt va hokimiyatlar almashganiga qaramay, siyosiy ta’sirga ega kishilar bilan aloqalarni davom ettirishga yordam berdi. Uning ijodida Nabig‘a al-Ja‘diy bilan (ko‘rinishicha 40/660 va 63/683 oralig‘ida) hajviy aytishuvlar[6] hamda Humayda bint Noʻmon ibn Bashir bilan almashinuvlar bor[7].
Uning she’riyati ko‘pincha Al-Xansoniki bilan taqqoslangan[3]. Biroq Layloning tasvirlari xilma-xilroq bo‘lib, faqat cho‘l bilan cheklanmagan, bir nechta janrdan foydalangan va o‘zini bir mavzuga qamab qo‘ymagan. She’rlarida ayrim falsafiy jihatlar va hikmat ham uchraydi; bu odatda uning ko‘p sayohat qilganiga bog‘lanadi. Boshqa tomondan, Laylo daromad uchun she’riyatiga ko‘p tayanar, ayrim she’rlari uchun mukofot tarzida pul olardi; ijodi unga boy va qudratli kishilar bilan aloqalar ham yaratgan, holbuki al-Xansa oilasining an’anaviy chorvachilik turmushiga tayangan.
U safar chog‘ida Iroqdagi Samava shahri yaqinida 704-yilda vafot etgan.
Manbalar
- ↑ For a full discussion of her date of death, Aram A. Shahin, 'Reflections of the Lives and Deaths of Two Umayyad Poets: Laylā al-Akhyaliyya and Tawba b. al-Ḥumayyir', in The Heritage of Arabo-Islamic Learning: Studies Presented to Wadad Kadi, ed. by Maurice A. Pomerantz, Aram A. Shahin (Leiden: Brill, 2016), pp. 398-443 (p. 399-414), DOI: 10.1163/9789004307469_018.
- ↑ Lang, Kate „Layla al-Akhyaliyya (fl. 650–660)“, . Women in World History: A Biographical Encyclopedia. Waterford, Connecticut: Yorkin Publications, 2002. ISBN 0-7876-4074-3 (2016-yil 20-fevralda asl nusxadan arxivlangan).
- ↑ 3,0 3,1 Tahera Qutbuddin, 'Women Poets' (Wayback Machine saytida 2014-02-07 sanasida arxivlangan), in Medieval Islamic Civilisation: An Encyclopedia, ed. by Josef W. Meri, 2 vols (New York: Routledge, 2006), II 867.
- ↑ Medieval Islamic Civilization: An Encyclopedia Josef W. Meri: . Routledge, 31 October 2005 — 866-bet. ISBN 978-1-135-45603-0.
- ↑ Aram A. Shahin, 'Reflections of the Lives and Deaths of Two Umayyad Poets: Laylā al-Akhyaliyya and Tawba b. al-Ḥumayyir', in The Heritage of Arabo-Islamic Learning: Studies Presented to Wadad Kadi, ed. by Maurice A. Pomerantz, Aram A. Shahin (Leiden: Brill, 2016), pp. 398-443 (p. 398), DOI: 10.1163/9789004307469_018.
- ↑ 6,0 6,1 Aram A. Shahin, 'Reflections of the Lives and Deaths of Two Umayyad Poets: Laylā al-Akhyaliyya and Tawba b. al-Ḥumayyir', in The Heritage of Arabo-Islamic Learning: Studies Presented to Wadad Kadi, ed. by Maurice A. Pomerantz, Aram A. Shahin (Leiden: Brill, 2016), pp. 398-443 (p. 416 n. 48), DOI: 10.1163/9789004307469_018.
- ↑ A. Schippers, 'The Role of Woman in Medieval Andalusian Arabic Story-Tellingʻ, in Verse and the Fair Sex: Studies in Arabic Poetry and in the Representation of Woman in Arabic Literature, ed. by F. de Jong (Utrecht: M. Th. Houtsma Stichting, 1993), pp. 139-52 (p. 140), http://hdl.handle.net/11245/2.80595.
Qo‘shimcha o‘qish uchun
- Al-Isfahoniy, Abu al-Faraj. Kitab al-aghani (Qo‘shiqlar kitobi). 24 jild, nashr jarayonida. Qohira: Dar al-Kutub al-Misriyya, 1929–hozirgacha.
- The Cambridge History of Arabic Literature: Arabic Literature to the End of the Umayyad Period. Tahrirchilar: A.F.L. Beeston, T.M. Johnstone, R.B. Serjeant va G.R. Smith. Kembrij: Cambridge University Press, 1983.
- Gabrieli, F. (1986). "Layla al-Ak̲h̲yaliyya.". in Bosworth, C. E.. Encyclopaedia of Islam. Volume V: Khe–Mahi (2nd nashri). Leiden: E. J. Brill. doi:10.1163/1573-3912_islam_SIM_4652. ISBN 978-90-04-07819-2. https://referenceworks.brillonline.com/search?s.q=Layla+al-Ak%CC%B2h%CC%B2yaliyya.&s.f.s2_parent=s.f.book.encyclopaedia-of-islam-2&search-go=Search.
- Ibn Qutayba. al-Shi'r wa-'l-shu'ara' (She’riyat va shoirlar). Bayrut: Dar al-Thaqafa, 1964.