Лехус (японча: レクサス, Рекусасу) – бу Япония автомобил ишлаб чиқарувчиси Тоёта Мотор Cорпоратионнинг ҳашаматли автомобиллар бўлинмаси ҳисобланади. Ҳозирги кунда Лехус бренди дунёнинг 90 дан ортиқ мамлакати ва ҳудудларида сотилмоқда[3][6] ва Япониянинг энг кўп сотиладиган премиум автомобил маркаси ҳисобланади. Шунингдек, у бозор қиймати бўйича энг катта 10 та глобал япон брендлари қаторидан ўрин олган[7]. Лехуснинг бош қароргоҳи Япониянинг Нагоя шаҳрида жойлашган бўлиб, операцион марказлари Белгия (Бруссел) ва АҚШда (Плано, Техас) жойлашган.

Лехус
Тйпе Бўлинма
Индустрй Автомобил саноати
Фоундер Эижи Тоёда
Ареа сервед
Глобал
Кей пеопле
  • Такаши Wатанабе (Президент)[2]
  • Давид Нордстром (ВП, Осиё-Тинч океани)[3]
  • Спирос Фотинос (ВП, ЭУ)[4]
  • Андреw Гиллеланд (ВП, У.С.)[5]
Продуcц
Брандс Ф марқуэ
Сервиcес Аутомотиве финанcинг
Парент Тоёта Мотор Cорпоратион

Ҳонда ва Ниссан ўзларининг ҳашаматли автомобиллар бўлинмалари Аcура ва Инфинитини яратган вақтда, Лехус ҳам янги премиум седан ишлаб чиқиш лойиҳаси сифатида бошланган. Лехус лойиҳаси Ф1 код номи билан 1983-йилда бошланиб, 1989-йилда Лехус ЛС модели билан дебют қилган[8]. Кейинчалик бўлинма седан, купе, кабриолет ва СУВ моделларини ҳам қўшди. Лехус 2005-йилгача Япония бозорида бренд сифатида мавжуд эмас эди ва 1989-йилдан 2005-йилгача халқаро бозорда Лехус номи остида сотилган барча автомобиллар Японияда Тоёта маркаси остида чиқарилган. 2005-йилда РХ кроссоверининг гибрид версияси чиқарилди ва кейинчалик бошқа гибрид моделлар ҳам қўшилди. Лехус 2007-йилда ўзининг Ф спорт бўлинмасини ИС Ф спорт седани билан тақдим этган, 2009-йилда эса ЛФА суперкарини чиқаради.

Лехус автомобиллари асосан Японияда ишлаб чиқарилади, ишлаб чиқариш Чūбу ва Кйūсйū минтақаларида, хусусан, Таҳара, Аичи, Чūбу ва Мията, Фукуока, Кйūсйū заводларида тўпланган. Лехус бренди 2003-йилда Канадада ишлаб чиқарилган биринчи Лехус модели РХ 330ни тақдим этди. 2001-2005-йилларда корпоратив қайта ташкил этиш жараёнидан сўнг, Лехус ўзининг дизайн, муҳандислик ва ишлаб чиқариш марказларига эга бўлди.

2000-йиллардан бери Лехус ўзининг энг катта бозори бўлган АҚШдан ташқарида ҳам сотувларни кўпайтирди. 2005-йилда Лехус Япония ички бозорида ўз дилерлик тармоғини очиб, Японияда ишга туширилган биринчи япон премиум автомобил маркаси бўлди[9]. Бренд кейинчалик Жануби-Шарқий Осиё, Лотин Америкаси, Европа ва бошқа минтақаларда ҳам тақдим этилди ва кўплаб бозорларда гибрид автомобилларни сота бошлади.

Тарих

1980-йиллар: Ф1 лойиҳаси

Лехус бренди Япониянинг Ниссан ва Ҳонда компаниялари ўзларининг Инфинити ва Аcура премиум брендларини яратган пайтда ташкил топган. Япония ҳукумати АҚШ бозорига ихтиёрий экспорт чекловларини жорий қилган, шунинг учун япон автомобил ишлаб чиқарувчилари учун қимматроқ автомобилларни АҚШга экспорт қилиш фойдалироқ бўлган.

1983-йилда Тоёта компанияси раиси Эйжи Тоёда компанияга дунёнинг энг яхши автомобилини яратиш вазифасини қўйди[10]. Ф1 (Флагшип Оне)[11] деб номланган лойиҳа, Тоёта компаниясининг премиум сегментида маҳсулот қаторини кенгайтириш мақсадида Лехус ЛС 400 автомобилини ишлаб чиқди[12]. Ф1 лойиҳаси Тоёта Супра спорт автомобили ва Тоёта Марк ИИ премиум моделларидан илҳомланилган эди[13]. Супра ва Марк ИИ орқа ғилдирак ҳаракатлантирувчисига, кучли 7М-ГЕ ёки 7М-ГТЕ олтилик двигателга эга автомобиллар эди. Тоёта томонидан ўша пайтда ишлаб чиқарилган энг катта седан 1960-йиллардан қолган, чекланган миқдорда ишлаб чиқарилган Тоёта Cентурй эди. Бу автомобил қўлда йиғиладиган, В8 двигателли, фақат Япониядаги исте'молчилар учун мўлжалланган лимузин эди[14]. Тоёта Cроwн эса олтилик двигателга эга премиум седан бўлиб[14][15] , 1982-йилдан кейин экспорт қилиниши режалаштирилмаган эди[15]. Ф1 дизайнерлари янги седанни халқаро бозорга йўналтириб, янги В8 двигателни ишлаб чиқишни бошлади[14][15].

1980-йилларда Япония автомобил ишлаб чиқарувчилари Япон ҳукуматининг АҚШ савдо вакиллари билан келишилган ихтиёрий экспорт чекловлари туфайли қимматроқ моделларни экспорт қила бошлади[16]. 1986-йилда Ҳонда АҚШда Аcура брендини ишга туширди. Бу Тоёта ўзининг премиум бўлимини яратиш режалари учун туртки берди[17]. Аcуранинг илк модели Ҳонда Легенднинг экспорт варианти бўлиб, Японияда 1985-йилда Тоёта Cроwн, Ниссан Cедриc/Глориа ва Мазда Луcе кабиларга рақобатчи сифатида чиқарилди[18]. 1987-йилда Ниссан ўзининг премиум бренди Инфинити ҳақидаги режаларини ошкор қилди[19] ва 1990-йилда Қ45 моделини АҚШга экспорт қилиш учун тайёрлади[20]. Мазда эса 1988-йилда Луcе моделини АҚШда Мазда 929 номи билан сота бошлади ва кейинчалик Амати номли юқори тоифадаги брендни яратишни режалаштирди, аммо бу режалари амалга ошмади[19].

Тоёта тадқиқотчилари 1985-йил май ойида АҚШга ташриф буюриб, люкс исте'молчилар ҳақида бозор тадқиқотлари ўтказди[21]. Ф1 дизайнерларининг бир нечтаси Лагуна-Беачда (Калифорния)да уй ижарага олиб, америкалик юқори синф исте’молчиларининг турмуш тарзи ва дидларини о'рганишди[21]. Шу билан бирга, Ф1 муҳандислик жамоалари Германия автотрассалари ва АҚШ йўлларида прототип синовларини ўтказди[22]. Тоёта бозор тадқиқотлари натижасида янги седан учун алоҳида бренд ва сотув каналлари зарурлиги ма’лум бўлди ва АҚШ бозорида янги дилерлик тармоғини ривожлантириш режалари тузилди[23].

Манбалар

  1. ↑ „Wҳен wас Лехус фоундед?“ (эн-УС). Нортҳwест Лехус (2018-йил 28-сентябр). 2021-йил 2-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 1-май.
  2. ↑ „ТМC Анноунcес Чангес то Эхеcутиве Струcтуре, Сениор Профессионал/Сениор Манагемент Эмплоеэс“. Тоёта Мотор Cорпоратион (2023-йил 13-феврал). 2023-йил 14-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 14-август.
  3. ↑ 3,0 3,1 „Лехус Десигн Аwард 2022“. Блоомберг.cом (2021-йил 30-сентябр). 2022-йил 5-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 5-январ.
  4. ↑ Гиббс, Ниcк. „Лехус теасес РЗ элеcтриc cроссовер“. Аутомотиве Неwс (2021-йил 2-декабр). 2022-йил 5-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 5-январ.
  5. ↑ Финлай, Стеве. „Тоёта, Лехус Энд Тоугҳ Салес Еар он Ҳигҳ Нотес“. Wардс Ауто (2021-йил 5-январ). 2021-йил 5-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 5-январ.
  6. ↑ Wилсон, Том „2010 Лехус РХ 350 & РХ 450ҳ – Фирст Дриве“. Роад & Траcк (2009-йил 13-феврал). 2010-йил 10-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 15-май.
  7. ↑ „Жапан'с Бест Глобал Брандс 2009“. Интербранд (2009). 2010-йил 23-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 20-сентябр.
  8. ↑ „А Шорт Ҳисторй оф Жапанесе Лухурй Cарс“ (2011-йил 28-июн). 2011-йил 28-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 1-май.
  9. ↑ Манба хатоси: Инвалид <реф> таг; но техт wас провидед фор рефс намед cбс
  10. ↑ Май 2006, с. 43
  11. ↑ Май 2006, с. 42
  12. ↑ Пресс, Жим „Ҳоw Лехус Wас Суccессфул ин тҳе У.С. (интервиэw)“ (WМВ). Ауто Лине Детроит (2006). 2006-йил 6-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2006-йил 5-март.
  13. ↑ Wҳите, Жоҳн. Неw Роуте фор Жапанесе Cарс: Лухурй (1989-йил 23-октябр).
  14. ↑ 14,0 14,1 14,2 Даwсон 2004, сс. 6–7, 63
  15. ↑ 15,0 15,1 15,2 Лонг 2001, сс. 16–21
  16. ↑ Даwсон 2004, сс. хих, 28
  17. ↑ Даwсон 2004, с. 109
  18. ↑ „Ҳонда'с премиум седан, "Легенд"“ (жа). Санкеи Шимбун (2010-йил 16-июл). 2010-йил 23-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 31-январ.
  19. ↑ 19,0 19,1 Даwсон 2004, сс. 72, 88, 116
  20. ↑ „Профиле: 1990 Ниссан Пресидент“ (жа). Газоо (2011). 2004-йил 11-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 31-январ.
  21. ↑ 21,0 21,1 Даwсон 2004, сс. 35, 41
  22. ↑ „Эдмундс.cом Лехус Овервиэw“. Эдмундс.cом. 2020-йил 24-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 23-май.
  23. ↑ Морган & Ликер 2006, с. 121