Magirus
Файл:Ивеcо Феуэрwеҳрфаҳрзеуг, Фüссен.wебм Магирус ГмбҲ[1] Германиянинг Улм шаҳрида жойлашган юк машинаси ишлаб чиқарувчиси бўлиб, Конрад Дитрих Магирус (1824-1895) томонидан асос солинган. Илгари у Деутз двигателларини ишлаб чиқарувчи Клöcкнер Ҳумболдт Деутз АГ номи билан танилган. Магирус юк машиналарининг аксарияти Магирус-Деутз номи билан ҳам танилган[2].
| Тури | ГмбҲ |
|---|---|
| Саноати | Автомобилсозлик |
| Асос солинган сана | 1866 (Ас Магирус Коммандитист)
1974 (Магирус-Деутз) 1983 (Ивеcо Магирус) |
| Асосчиси | Cонрад Диэтрич Магирус |
| Собиқ фирмаси | 1936 (Магирус Коммандитист) |
| Бош офиси | Улм, Баден-Wüрттемберг, Германия |
| Жойлари | Продуcтион лоcатионс:Германия: Улм
Австрия: Граз Франсия: Чамбéрй Италия: Бресcиа |
| Хизмат кўрсатиш кўлами | Глобал |
| Асосий шахслар | |
Магирус – ёнғинга қарши ускуналарнинг энг йирик ишлаб чиқарувчилардан бири. Унинг ўт ўчириш машиналари асосан Ивеcо шассилари ва двигателларига асосланган, лекин вақти-вақти билан бошқа юк машиналари ишлаб чиқарувчиларининг платформаларидан ҳам фойдаланади. Магирус – бу Ивеcо Гроуп бренди.[3]
Тарихи
Компания 1866-йилда ёнғинга қарши воситаларни ишлаб чиқаришни бошлади. 1910-йилларнинг охирида у юк машиналари ва автобуслар ишлаб чиқаришни бошлади. Ушбу транспорт воситалари энг оғир шароитларда ишлашга қодир бўлган юқори муҳандислик стандартларига жавоб берар эди. Компания, шунингдек, Магирус Леитер каби айланувчи зинапояни ихтиро қилди, бу тезда бутун дунё бўйлаб ўт ўчириш бригадалари жиҳозларининг муҳим элементига айланди.
Магирус Иккинчи Жаҳон уруши ва Ҳолокостда яҳудийларни ўлдириш учун ишлатиладиган газ фургонларини ишлаб чиқаришда иштирок этган. Магирус, шунингдек, мобил В-2 ракеталарини учириш жойлари учун нарвонларни етказиб берди.
1975-йилда Магирус Ивеcо таркибига кирди ва у кўпгина мамлакатларда фаолияти тўхтатилгунга қадар „Ивеcо Магирус“ номи билан қисқа вақт давомида баъзи Магирус юк машиналарини ишлаб чиқаришни давом эттирди. КҲД нинг Фиат билан ҳамкорлиги 1979-йилда муваффақиятли кечди, Фиат Магирус-Деутз брендининг эгаси сифатида қолди[4]. Аммо, Ивеcо юк машиналари 1980-йилларнинг охиригача Германияда ва бошқа Европа ва Яқин Шарқ бозорларида Магирус бренди остида сотилган.[5]
Бугунги кунда Магирус бренди юк машиналари эмас, балки фақат компаниянинг ёнғинга қарши ускуналари бўлими учун ишлатилади.
Ҳаво кемаси нарвонлари
Бугунги кунда камдан-кам учрайдиган бўлса-да, Магирус компанияси Германия ва Қўшма Штатларда йирик, қаттиқ ҳаво кемаларини қуришда ишлатиладиган деярли барча дастлабки ҳаракатланувчи нарвонларни ишлаб чиқарган. Кўп кенгайтмали, ёғоч нарвонлар бешинчи ғилдирак услубидаги, олдинга ўқли йиғма билан массив тарзда қурилган, ёғоч аравачалар рамкаларига ўрнатилди. Вагон зинапоянинг ағдарилишига қаршилик кўрсатадиган тўртта қўл винтли „турғич“ билан жиҳозланган. Нарвон айланмайди. У кўтарилган ва фақат вагоннинг олд томонига чўзилган. „Ишчи“ ҳолатида, зинапояни 85 футга тўлиқ узайтириш учун тахминан 80 ° бурчакка кўтарилиши керак эди. (Энг катта ёғоч Магирус зинапоясининг максимал узунлиги номаълум, аммо Гоодеар-Зеппелин корпорациясининг УСС Акрон ва УСС Маcон самолётларини ўрнатиш пайтида ишлатилганлар 85 футга етди).
Уларни одатда 1920 ва 1930-йилларда қурилаётган ҳаво кемаларининг дастлабки фотосуратларида кўриш мумкин[6].
Совет Иттифоқида
1974-йилда фирма Байкал-Амур магистралини қуришда ишлаш учун СССРга 1975—1976-йилларда 9500 га яқин самосвалли ва текис юк машиналарини (Магирус М232 Д19 ва М290 Д26) етказиб бериш бўйича шартнома (Делта лойиҳаси деб аталади) олди. (БАМ)[7][8] Ушбу буюртма компания тарихидаги энг йирик буюртма бўлди. Ушбу моделлар фақат экспортга мўлжалланган КҲД маҳсулотлари бўлиб, Германияда ички бозорда таклиф қилинмаган. 1975-йил 1-январга келиб, БАМ қурилиши учун Магирус юк машиналарининг биринчи партияси Совет Иттифоқига жўнатишга тайёр эди. Ушбу юк машиналарининг аксарияти бугунги кунда ҳам хизмат қилмоқда. Ушбу ягона буюртма туфайли, 1975-йилда экспорт маҳсулотлари Магирус-Деутз томонидан ишлаб чиқарилган умумий маҳсулотнинг 70 % ни ташкил этди ва фирма Германия юк машиналари ишлаб чиқарувчилари орасида иккинчи ўринни эгаллади.
1982-йилда Магирус-Деутз собиқ эгалари КҲД 25000 серияли 413 дизел двигателларини совет ишлаб чиқариши учун лицензиялаш ҳуқуқини сотган. Улар оғир СССР юк машиналари ва бошқа транспорт воситаларига ўрнатилиши керак эди[4].
Маҳсулотлар
Ҳозирги маҳсулотлар
- Ивеcо Магирус Эуроcарго
- Ивеcо Магирус Стралис
- Ивеcо Магирус Траккер
- Ивеcо Магирус Драгон
Галерея
-
Магирус ўт ўчириш машинаси “Бавария” модели 1923-йил
-
От ўт ўчириш машинаси, 1926-йил
-
Магирус ўт ўчириш машинаси 1961-йил
-
Магирус Кокчетав (ҳозирги Кокшетау), Қозоғистон ССР
-
Магирус-Деутз Муни 1957-йилдан
-
Ивеcо Магирус ўт ўчириш машинаси
-
Волво Магирус ўт ўчириш машинаси
-
Япония ёнғинга қарши хизмати Ҳино Моторс Магирус ўт ўчириш машинаси
-
Чапда Астра крани ва ўнгда Магирус айланувчи зинапояси бўлган Италия ёнғинга қарши хизмати машиналари, Римдаги армия паради, 2006-йил 2-июн.
-
Магирус-Деутз юк машинаси, Челмно қирғин лагерида газ фургонлари сифатида ишлатиладиган юк машинасига ўхшайди
-
УСС Маcон олдидаги қаватда Магирус нарвон
-
Қаттиқ ҳаво кемасини қуришда бир нечта Магирус зинапоялари қўлланади. (Бир нечта зинапояларнинг тепасида турган эркакларга э'тибор беринг.)
-
Ватикан ўт ўчириш бригадасининг Ивеcо Магирус Даилй 65C15 микроавтобуси.
-
Гонконг ёнғин хавфсизлиги бўлимидан истеъфодаги Ивеcо 140-25 зинапояси
Вақт жадвали
- 1864-йил – Конрад Дитрих Магирус томонидан асос солинган
- 1872 – 1872 2 ғилдиракли қўл нарвонлари эркин турганда кўтарилиши мумкин, „Улмер Ладдер“ модели
- 1892-йил – 25 м баландликдаги биринчи от тортилган айланувчи нарвон
- 1904-йил – Биринчи буғли ўзиюрар „ўт ўчириш машинаси“
- 1916-йил – дунёдаги биринчи тўлиқ автоматик бурилиш столи нарвон
- 1917-йил – Магирус автомашиналарини ишлаб чиқариш
- 1931-йил – пўлат нарвон тўплами билан биринчи бурилувчи нарвон
- 1936-йил – Ҳумболдт-Деутз Моторенфабрик билан синтез
- 1951-йил – дунёдаги энг баланд айланувчи зинапоя 52 м
- 1953-йил – Шланги ҳайдовчига эга биринчи айланувчи зинапоя
- 1965-йил – Биринчи юк машинаси шассиси
- 1971-йил – метро ва маҳаллий темир йўлларда фойдаланиш учун РW-релсли биринчи қутқарув машинаси
- 1972-йил – биринчи йирик аэропорт ҳалокати тендер
- 1980-йил – „паст дизайнли“ биринчи айланувчи зинапоя
- 1986-йил – Биринчи компютер бошқариладиган айланувчи зинапоя
- 1987-йил – Германиянинг Wеисwеил шаҳридаги аввалги Бачерт ишлаб чиқариш заводини қабул қилиш
- 1992-йил – Ивеcо Меззи Спеcиали, Брешия, Италия
- 1994-йил – ДЛК 23-12 ГЛ CC биринчи бўғимли нарвон
- 1996-йил – Германиянинг Горлитз шаҳрида енгил насосли автомобилларни ишлаб чиқариш бошланди
- 1997-йил – Лоҳр-Магирус, Грац/Австрия
- 2000-йил – Биринчи тебранишсиз айланувчи зинапоя (Компютер барқарорлаштирилган)
- 2005-йил – Ганновердаги Интерсчутзда „Фиреwорк оф Новелтиэс“
- 2007-йил – АлуФире 3 корпусининг янги модулли авлоди
- 2010-йил – Лейпсигдаги Интерсчутзда М 32 Л-АТ, М 33 П, СуперДрагон 2, МултиСтар2 моделларининг тақдимоти
- 2015-йил – Дунёдаги энг баланд айланувчи зинапоя, 68 метр
Манбалар
- ↑ „Диэ wичтигстен Унтернеҳмен дес Жаҳрес 2009 - Wелт Онлине“. Топ500.wелт.де (2011-йил 5-июл). 2012-йил 24-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 26-январ.
- ↑ „Аcросс тҳе Алпс: Ҳандовер оф тҳе 1ст Магирус Wолф Р1 фор Эҳрwалд ФД он Зугспитзе“ (2022-йил 17-октябр). 2022-йил 17-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 17-октябр.
- ↑ „Деливериэс анд веҳиcле ҳандоверс“ (2022-йил 17-октябр). 2022-йил 17-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 17-октябр.
- ↑ 4,0 4,1 Качер, Георг (Септембер 1982). Кеннетт, Пат (муҳ.). „Интертруcк: Германй“. ТРУCК. Лондон, УК: ФФ Публишинг Лтд. 21-бет.
- ↑ Регенберг Б. Дас Ластwаген-Албум Магирус. — Подсзун-Моторбüчер, 2005. — 256 с. — ИСБН 3-86133-388-0..
- ↑ Гебҳардт W. Ҳ. ФАУН. Гигантен дер Ландстраßэ. — Моторбуч, 2006. — 223 с. — ИСБН 3-613-02040-8..
- ↑ „МАГИРУС ДЕУТЗ - диэ Гесчичте 5. Теил“. 2014-йил 28-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 24-июл. сеэ 1974- дас „Делта-Прожект“ (деуцч)
- ↑ „Магирус — непростая история“ (ру) (2012-йил 25-июн). Қаралди: 2019-йил 30-июл.