Mariya Glebovna Maksimova-Stolpnik (1960-yil 31-iyul, Moskva) – shoir, yozuvchi, adabiyotshunos, badiiy terapevt. 1990-yillarning boshidan beri „Poluostrov“ sheʼriy guruhining aʼzosi, Moskva Free Libre festivali laureati.

Mariya Maksimova

Mariya Maksimova "XXI asr klassiklari" saloni. Moskva, 28.02.2002
Tavalludi
Мария Глебовна Максимова

1960-yil 31-iyul
Ijod qilgan tillari rus tili
Janr poeziya, proza

Biografiyasi

Olim va muhandis-konstruktor Gleb Yurevich Maksimov va aktrisa Svetlana Ivanovna Radchenko oilasida tugʻilgan. Tarix-arxiv institutini tamomlagan. Jurnallar muharriri, adabiy tanqidchi boʻlib ishlagan. Hozirda professional ravishda Art-terapiya bilan shugʻullanadi. „Poluostrov“ sheʼriy guruhining hammuassisi va aʼzosi (Mixail Laptev, Andrey Polyakov, Igor Sid, Nikolay Zvyagintsev bilan birgalikda), Moskvadagi Qrim geopoetik klubining. Rossiya-Amerika konferensiyalari, Smolenskdagi „Art-Bedoniya“, Kerchdagi Bospor forumi va Simferopoldagi „Qrim Algambrasi“ sanʼat festivallari ishtirokchisi va boshqalar. Moskva Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi.

Ijodi

Ilk adabiy nashr 1992-yilda „Gumanitarniy fond“ gazetasida eʼlon qilingan[1]. U „Plavuchiy most“, „Zolotoy vek“, „Chernovik“, „Kolso A“, „Kreshatik“, „Yunost“, „Volga“, „Gvideon“, „Mitin jurnali“ kabi jurnallarda, „Samizdat veka“ antologiyasida, „Crossing Centuries: The New Generation in Russian Poetry“ nomli zamonaviy rus sheʼriyati antologiyasida va boshqa nashrlarda oʻz asarlarini eʼlon qilgan[2]. Mariyaning sheʼrlari ingliz, xitoy, ukrain, fransuz tillariga tarjima qilingan[3].

Fikr-mulohazalar

"Mariya Maksimovaning she’rlarini men birinchi marta 90-yillarning boshlarida eshitganman va ularning sehrli, sehrlovchi, qotib qolishga va tinglashga majbur qiladigan ohangini hali ham eslayman... Maksimova... noaniq va qorong‘i narsalar bilan ish olib borib, tasvirning aniq va ravshan bo‘lishiga intiladi...Ko‘z o‘ngimizda o‘z binolarini bunyod etayotgan she’riyatning ovozi va qudratliligi haqidagi mulohazalar Maksimovaning she’riyatiga g‘oyatda mos keladi... Uning she’rlarida ehtirosning qorong‘u yo‘nalishlarini, Arastu va Aflotun fikrlariga murojatlarni, Muqaddas Kitob yoki Yevropa mumtoz asarlarini sinchkovlik bilan o‘qiganining izlarini ko‘rish mumkin..." Vadim Mesyats[4].

Manbalar