Мегера[1] (қадимги юнонча: Μέγαιρα, „ҳасадгўй“) — қадимги юнон мифологиясида учта Эриниянинг ― айбдорларни таъқиб қилиб, уларни ақлдан оздирувчи, қонли адоват маъбудаларининг энг даҳшатлиси. Эреб ва Нюктанинг қизи (ёки Тун ва Тартарнинг[2] қизи ёки Уран ахталаш пайтида оқаётган қон томчиларидан туғилган). Римлик Фурина (фурии) га мос келади[3].

Ҳасад ва ғазабнинг тимсоли. У сочининг ўрнида илонлари бор, ўткир тишлари ва қўлида қамчи билан даҳшатли аёл сифатида тасвирланган[4].

Мажозий маънода — ёвуз ва жанжалкаш аёл (фақатгина ўзбек тилида эмас, балки, мисол учун, франсузча: мéгèре, италянча: мегера). Мегера Бражник капалаги ва (464) Мегера астероиди унинг номи билан аталган[5][6].

Манбалар

  1. ↑ Сенека. Геркулес в безумье 102
  2. ↑ Вергилий. Энеида ХИИ 846
  3. ↑ Мифы народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.2. С.127; См. Нонн. Деяния Диониса Х 35.
  4. ↑ Гл. ред. А.М. Прохоров. Большая Советская Энциклопедия. — 3. — М.: Советская Энциклопедия, 1969-1978. — Т. 15. — С. 551. — 632 с.
  5. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека И 1, 4
  6. ↑ Бич // Библейская энциклопедия архимандрита Никифора. — М., 1891—1892.